Istorija Rumunije

Istorija Rumunije duga je smena kulturnih kontakata i političkih promena u jugoistočnoj Evropi. Prostor između Karpata, Dunava i Crnog mora povezivao je srednju Evropu, Balkan i širi region. Pre rimske vlasti, na ovom području živele su dačanske zajednice. Njihova utvrđena naselja, obrada metala, poljoprivreda i verske tradicije važan su deo drevne prošlosti koja se pamti u Rumuniji. Rimsko osvajanje dela Dakije donelo je upravu, puteve, gradove, vojna naselja i uticaje latinskog jezika. Rumunski je romanski jezik, a ova veza sa Rimom centralna je u mnogim objašnjenjima rumunskog identiteta. U srednjem veku razvilo se nekoliko političkih oblasti, naročito Vlaška, Moldavija i Transilvanija. Imale su različite vladare, ustanove i spoljne uticaje, uključujući veze sa Ugarskom, osmanskim svetom, Poljskom i habzburškim zemljama. Vlaška i Moldavija ujedinjene su pod jednim vladarom 1859. godine, što je bio ključni korak ka modernoj rumunskoj državi. Kasnije su izgradnja države, sticanje nezavisnosti i teritorijalne promene oblikovali njene moderne granice i ustanove. Dvadeseti vek doneo je monarhiju, ratove, teritorijalne promene, autoritarnu vlast, komunizam i revoluciju 1989. godine. Ti događaji uticali su na porodice, imovinu, obrazovanje, religiju, industriju i javno sećanje. Od 1989. godine Rumunija se razvija kao demokratska država i sve je više povezana sa evropskim institucijama. Ranija iskustva i dalje utiču na rasprave o identitetu, pravdi, jeziku i regionalnoj pripadnosti. Istorija nije samo spisak vladara i ratova. U Rumuniji se može proučavati i kroz sela, crkve, zgrade, porodične priče, migracije, hranu, zanate, grobove, arhive i sećanja manjinskih zajednica.