Omgewing in Suid-Afrika

Omgewing in Suid-Afrika word dikwels as die plaaslike omgewing of leefomgewing verstaan. Dit sluit die beboude gebied rondom ’n persoon in, asook nabygeleë natuurlike kenmerke soos heuwels, riviere, vleilande, landbougrond, kusgebiede, oop grond en plantegroei. ’n Plaaslike gebied kan huise, skole, winkels, paaie, vervoerstasies, klinieke, werkplekke, parke, gemeenskapsgeriewe, kragdrade, dreine en vullisverwyderingspunte bevat. Hierdie dele hou verband, want ’n verstopte drein, swak pad of ontbrekende vullisdiens kan gesondheid, veiligheid, reis en plaaslike natuur beïnvloed. Water is ’n sentrale deel van die Suid-Afrikaanse omgewing. Mense kan van huishoudelike watervoorsiening, gemeenskaplike krane, plaaslike stroompies, grondwater, damme, vleilande of reënwater afhanklik wees. Watergehalte en beskikbaarheid kan verander weens reënval, droogte, besoedeling, beskadigde infrastruktuur en grondgebruik. Lug en grond is ook belangrik. Rook, stof, verkeer, brandende vullis, nywerheidsaktiwiteite en huishoudelike brandstof kan luggehalte beïnvloed, terwyl rommel, riool, chemikalieë en swak bestuurde bou- of boerderybedrywighede grond en water kan beskadig. Munisipaliteite organiseer gewoonlik baie plaaslike dienste, terwyl provinsiale en nasionale instansies breër verantwoordelikhede kan bestuur. ’n Wyk is ’n plaaslike verkiesingsgebied, en gemeenskapsgroepe, skole, inwoners, ondernemings en tradisionele of plaaslike leiers kan ook help om behoeftes te identifiseer en probleme op te los. Vullisbestuur kan insluit dat vullis verminder, items hergebruik, herwin word waar geriewe beskikbaar is, gewone huishoudelike vullis verwyder word en gevaarlike materiale veilig weggedoen word. Vullis moet nie in strate verbrand of op oop grond, in stormwaterkanale, riviere of vleilande gestort word nie. Grondgebruik vorm die omgewing. Behuising, boerdery, mynbou, nywerheid, vervoer, natuurbewaring en openbare ruimtes het almal grond nodig, maar swak beplande ontwikkeling kan oorstromings, verkeer, besoedeling, habitatverlies en ongelyke toegang tot dienste vererger. ’n Gesonde plaaslike omgewing is nie net skoon en aantreklik nie. Dit behoort ook veilig en toeganklik te wees, redelik stil te wees, reën te kan hanteer, plante en diere te ondersteun en bruikbaar te wees vir kinders, ouer mense en mense met gestremdhede. Die beste manier om die omgewing te verstaan, is om dit as ’n onderling verbonde stelsel waar te neem. Kyk wat die gebied binnekom, wat gebruik word, wat as afval ontstaan, waarheen water vloei, wie openbare ruimtes onderhou en watter inwoners die meeste deur probleme geraak word.