ხარჯები რუსეთში

რუსეთში ცხოვრების ღირებულება დიდწილად დამოკიდებულია ადგილმდებარეობაზე, ოჯახის წევრთა რაოდენობაზე, საცხოვრებლის არჩევანზე, შემოსავალსა და ცხოვრების წესზე. მოსკოვსა და ზოგ სხვა დიდ ქალაქში საცხოვრებლისა და მომსახურების ხარჯები ხშირად უფრო მაღალია, ვიდრე პატარა ქალაქებში; ადგილობრივი ხელფასები და ტრანსპორტის საჭიროებებიც განსხვავდება. საცხოვრებელი, როგორც წესი, ყველაზე დიდი ხარჯია. დამქირავებელმა შეიძლება გადაიხადოს ქირა, დეპოზიტი, კომუნალური მომსახურება, ინტერნეტი და ზოგჯერ შენობის მომსახურების ან მოვლის ცალკე საფასურიც. კომუნალურ მომსახურებას ჩვეულებრივ коммунальные услуги-ს უწოდებენ და საცხოვრებლის მომსახურებასთან ერთად ხშირად ЖКХ-ის სახელით განიხილავენ. მასში შეიძლება შედიოდეს გათბობა, წყალი, ელექტროენერგია, ნარჩენების გატანა, შენობის მოვლა და მასთან დაკავშირებული სერვისები. საკვების ხარჯებში შედის სასურსათო პროდუქტები, მზა კერძები, მიტანა და სეზონური ცვლილებები. ძირითადი ინგრედიენტების შეძენა და ერთეულის ფასების შედარება საკვების ხარჯების კონტროლს ამარტივებს. ტრანსპორტის ხარჯები დამოკიდებულია იმაზე, სარგებლობს თუ არა ადამიანი საზოგადოებრივი ტრანსპორტით, ტაქსით, პირადი ავტომობილით თუ საქალაქთაშორისო მგზავრობით. ავტომობილს საწვავის, მოვლის, დაზღვევის, პარკირებისა და შეკეთების ხარჯებიც ახლავს. სხვა რეგულარულ ხარჯებში შედის მობილური კავშირი, ინტერნეტი, ტანსაცმელი, განათლება, მედიკამენტები, პირადი მოვლა და დასვენება. ზოგი ხარჯი ყოველთვიურად იფარება, ზოგი კი წელიწადში ერთხელ ან ორჯერ ჩნდება. ფასები დროთა განმავლობაში შეიძლება შეიცვალოს, ხოლო მოულოდნელმა სამედიცინო საჭიროებამ, შეკეთებამ, მგზავრობამ ან ოჯახის დახმარებამ გეგმა დაარღვიოს. ინფლაცია ამცირებს იმავე რუბლის ბიუჯეტით შესაძენი საქონლისა და მომსახურების რაოდენობას, ამიტომ ძველი ფასები მუდმივად არ უნდა მიიჩნიოთ. პრაქტიკული ბიუჯეტი აუცილებელ ხარჯებს არჩევითისგან გამოყოფს და არარეგულარული გადასახადებისთვის რეზერვს ითვალისწინებს. პირველი ნაბიჯია მთელი თვის განმავლობაში რეალური ხარჯების აღრიცხვა, შემდეგ კი რეალისტური ლიმიტების დაწესება და მათი რეგულარული გადახედვა.