Քրեական իրավունքը Ռուսաստանում

Ռուսաստանում քրեական իրավունքը սահմանում է, թե որ արարքներն են համարվում հանցագործություն (преступление), և սահմանում է հնարավոր պատժամիջոցները։ Ռուսաստանի Դաշնության քրեական օրենսգիրքը հանցագործությունների և պատիժների սահմանումների հիմնական աղբյուրն է։ Քրեական դատավարության կանոնները նկարագրում են, թե ինչպես է հաղորդումն ընդունվում, քննություն սկսվում, ապացույցներ հավաքվում, մեղադրանք ներկայացվում, և գործը հասնում դատարան։ Ոստիկանները, քննիչները, դատախազներն ու դատավորները տարբեր դերեր ունեն։ Անձը կարող է ունենալ կասկածյալի (подозреваемый) կամ մեղադրյալի կարգավիճակ։ Այս կարգավիճակներն ունեն տարբեր դատավարական նշանակություն, և անձը պետք է գործի մասին տեղեկություն ստանա օրենքով սահմանված սահմաններում։ Պաշտպանության իրավունքը գործընթացի հիմնական մասն է։ Անձը կարող է դիմել պաշտպան փաստաբանի, այդ թվում՝ համակարգի միջոցով նշանակված փաստաբանի, և պետք է զգույշ լինի հայտարարություններ կամ այլ դատավարական փաստաթղթեր ստորագրելիս։ Ապացույցներ կարող են լինել փաստաթղթեր, իրեր, թվային տեղեկություններ, վկաների ցուցմունքներ, փորձագիտական եզրակացություններ և խուզարկությունների կամ այլ քննչական գործողությունների արձանագրություններ։ Ապացույցների ձեռքբերման և արձանագրման եղանակը կարող է ազդել, թե դատարանում ինչպես կգնահատվեն դրանք։ Քրեական գործը կարող է ավարտվել քննիչների, դատախազների կամ դատարանի որոշումներով՝ կախված դատավարության փուլից և իրավական հիմքից։ Դատարանը կարող է արդարացնել կամ մեղավոր ճանաչել, իսկ դատապարտումը կարող է հանգեցնել պատժի և այլ իրավական հետևանքների։ Կալանքը, խուզարկությունները, հարցաքննությունն ու տեղաշարժի սահմանափակումները հատկապես լուրջ իրադարձություններ են։ Անձը պետք է գրանցի տեղի ունեցածը, խնդրի համապատասխան փաստաթուղթը և հնարավորինս շուտ դիմի իրավաբանական օգնության։ Քրեական իրավունքը չի փոխարինում արտակարգ օգնությանը կամ պաշտպանության ռազմավարությանը։ Ռուսաստանի քրեական գործին առնչվող յուրաքանչյուր ոք պետք է անհապաղ դիմի անկախ, որակավորված պաշտպան փաստաբանի և խուսափի ապացույցները ոչնչացնելուց կամ վկաների հետ այնպիսի կապ հաստատելուց, որը կարող է նոր խնդիրներ առաջացնել։