სახელმწიფო რუსეთში

რუსეთი ოფიციალურად ფედერაციული რესპუბლიკაა, რომელსაც რუსეთის ფედერაცია ეწოდება. ფედერალური ხელისუფლება მთელ ქვეყანაზე ვრცელდება, ხოლო რესპუბლიკებს, ოლქებს, მხარეებს, ფედერალური მნიშვნელობის ქალაქებს, ავტონომიურ ოლქსა და ავტონომიურ ოკრუგებს საკუთარი რეგიონული დაწესებულებები აქვთ. პრეზიდენტი სახელმწიფოს მეთაურია და ქვეყანას წარმოადგენს. პრეზიდენტს მნიშვნელოვანი პასუხისმგებლობა ეკისრება ეროვნულ უსაფრთხოებაზე, საგარეო პოლიტიკაზე, მაღალი თანამდებობების დანიშვნებსა და სახელმწიფო პოლიტიკის ზოგად მიმართულებაზე. მთავრობას პრემიერ-მინისტრი ხელმძღვანელობს. ის მართავს ისეთ სფეროებს, როგორიცაა ეკონომიკა, სოციალური სერვისები, საჯარო ადმინისტრაცია, ტრანსპორტი, განათლება, ჯანდაცვა და ფედერალური პოლიტიკის განხორციელება. ფედერალური კრება ეროვნული პარლამენტია. მას ორი პალატა აქვს: სახელმწიფო დუმა და ფედერაციის საბჭო. სახელმწიფო დუმა ფედერალურ კანონებს იღებს და მთავრობის ფორმირებაში მონაწილეობს, ხოლო ფედერაციის საბჭო რეგიონებს წარმოადგენს და მნიშვნელოვან ეროვნულ გადაწყვეტილებებს განიხილავს. სასამართლოები ფორმალური სახელმწიფო სტრუქტურის ცალკე ნაწილია. ისინი განმარტავენ და იყენებენ კანონებს, წყვეტენ დავებს და სხვადასხვა დონის სასამართლოების მეშვეობით განიხილავენ სისხლისსამართლებრივ, სამოქალაქო, ადმინისტრაციულ და კონსტიტუციურ საკითხებს. რუსეთის რეგიონებს საკუთარი კონსტიტუციები ან წესდებები, საკანონმდებლო ორგანოები, აღმასრულებელი ხელისუფლება და ბიუჯეტები აქვთ. მათი უფლებამოსილება მნიშვნელოვანია, თუმცა ფედერალური კანონები და დაწესებულებები ძლიერ გავლენას ახდენს რეგიონული მმართველობის მუშაობაზე. მუნიციპალიტეტები მმართველობის ადგილობრივი დონეა. ქალაქები, რაიონები და სხვა ადგილობრივი ერთეულები ისეთ პრაქტიკულ საკითხებს აგვარებენ, როგორიცაა ადგილობრივი გზები, საჯარო სივრცეები, საბინაო მომსახურება, ნარჩენების მართვა და სათემო ინფრასტრუქტურა, თუმცა მათი რესურსები და უფლებამოსილება განსხვავდება. ყოველდღიურ ცხოვრებაში ადამიანები სახელმწიფოს ჩვეულებრივ დოკუმენტებთან, რეგისტრაციასთან, გადასახადებთან, სკოლებთან, საავადმყოფოებთან, პოლიციასთან, სასამართლოებთან, სოციალურ დახმარებასთან და საჯარო მომსახურების ოფისებთან ურთიერთობისას ხვდებიან. უფლებამოსილებების ფორმალური განაწილება ყოველთვის არ აჩვენებს, რამდენად დიდი გავლენა აქვთ პრაქტიკაში ფედერალურ ხელისუფლებებს. სისტემა უზრუნველყოფს ქვეყნის მასშტაბით კოორდინაციასა და საერთო წესებს, თუმცა ძლიერმა ცენტრალიზაციამ შეიძლება შეზღუდოს ადგილობრივი დამოუკიდებლობა და გადაწყვეტილებები ადგილობრივი საჭიროებების მიმართ ნაკლებად მგრძნობიარე გახადოს. საჯარო საკითხის გასაგებად ჯერ განსაზღვრეთ, ის ფედერალურ, რეგიონულ, მუნიციპალურ, სასამართლო თუ სამართალდამცავ ორგანოს ეხება.