Umetnost u Srbiji

Umetnost u Srbiji nema samo jedan stil. Obuhvata slikarstvo, vajarstvo, arhitekturu, fotografiju, film, pozorište, ples, književnost, muziku, zanate i digitalno stvaralaštvo. U srednjovekovnim manastirima sačuvani su važni primeri srpskog religijskog slikarstva, arhitekture, rukopisa i dekorativnih tradicija. Ova dela povezuju umetničku praksu sa bogosluženjem, istorijom i sećanjem zajednice. Narodna umetnost prisutna je u tekstilu, vezu, drvorezbarstvu, keramici, nošnjama, šarama, pesmama i igrama. Regionalni stilovi mogu se razlikovati, a neki predmet istovremeno može imati praktično, porodično, obredno i dekorativno značenje. Moderna srpska umetnost razvijala se kroz škole, kulturna društva, izložbe, izdavaštvo, pozorišta i nove medije. Gradovi nude brojne ustanove, dok se manje zajednice često oslanjaju na lokalne kulturne centre i udruženja. Muzika u Srbiji obuhvata crkveno pojanje, klasičnu muziku, narodne tradicije i duvačke orkestre, kao i rok, džez, elektronsku muziku, hip-hop i druge savremene oblike. Oznaka „narodna muzika“ može obuhvatati različite zvuke i društvena značenja. Književnost i film istražuju porodicu, istoriju, migracije, gradski život, humor, sukobe i identitet. Srpski umetnici mogu stvarati na srpskom ili drugim jezicima i mogu živeti u Srbiji ili van nje. Umetnost može čuvati sećanje, preispitivati moć, stvarati prihod, podučavati veštine i okupljati ljude. Učešće u umetnosti može biti otežano ako su pristup ograničili novac, udaljenost, jezik ili prepreke unutar ustanova. Praktičan način da pristupite srpskoj umetnosti jeste da posmatrate i delo i njegovo okruženje. Zapitajte se ko ga je stvorio, ko ga koristi, na koju se tradiciju oslanja i koju novu ideju dodaje.