Jezici u Srbiji

Glavni službeni jezik Srbije je srpski, odnosno srpski jezik. Piše se dvama pismima, ćirilicom i latinicom, pa se oba često sreću na znakovima, u knjigama, medijima, obrascima i digitalnoj komunikaciji. Ćirilica ima poseban službeni i kulturni značaj, dok se i latinica široko koristi u svakodnevnom životu. Zato je poznavanje oba pisma praktična prednost u školi, na poslu, na putovanjima i pri korišćenju javnih usluga. Srbija je jezički raznolika zemlja. Zajednice mogu koristiti jezike kao što su mađarski, bosanski, slovački, hrvatski, rumunski, rusinski, albanski, bugarski i drugi lokalni jezici, naročito u oblastima u kojima te zajednice žive. Jezik nastave zavisi od škole, opštine i programa. Nastava na srpskom jeziku je rasprostranjena, dok nastava na jeziku manjine ili dvojezična nastava može biti dostupna u nekim lokalnim sredinama. Osoba koja se doseli u Srbiju možda će u nekim gradskim ili međunarodnim situacijama moći da obavlja svakodnevne poslove uz osnovno znanje engleskog. Ipak, srpski je korisniji za administraciju, zdravstvenu zaštitu, lokalno zaposlenje, odnose sa komšijama i dugoročno učešće u zajednici. Srpska gramatika ima padeže i gramatički rod, pa se nastavci reči mogu menjati u zavisnosti od značenja i uloge u rečenici. Izgovor i pisanje su relativno dosledni, što pomaže učenicima kada savladaju osnovne obrasce. Poznavanje jezika ne svodi se samo na rečnik. Važni su i slušanje različitih naglasaka, čitanje oba pisma, razumevanje učtivih oblika i prepoznavanje kada je potreban formalni izraz. Počnite od praktičnih izraza na srpskom, učite oba pisma istovremeno i vežbajte kroz stvarne zadatke, kao što su čitanje reda vožnje, popunjavanje jednostavnog obrasca ili traženje uputstava. Dodajte lokalni jezik manjine kada vam bude koristan u porodici, zajednici ili na poslu.