Bahasa di Singapura

Singapura bersifat berbilang bahasa melalui dasar dan amalan harian. Empat bahasa rasminya ialah bahasa Inggeris, bahasa Melayu, bahasa Mandarin dan bahasa Tamil. Bahasa Inggeris digunakan secara meluas dalam kerajaan, pendidikan, perniagaan dan komunikasi antara orang daripada latar bahasa yang berbeza. Bahasa Melayu mempunyai peranan kebangsaan yang istimewa dan digunakan dalam lagu kebangsaan serta lambang negara yang lain. Bahasa Mandarin digunakan dalam banyak keluarga dan institusi masyarakat Cina Singapura, manakala bahasa Tamil ialah bahasa penting bagi ramai warga India Singapura. Bahasa India yang lain, ragam bahasa Cina dan bahasa komuniti pendatang baharu juga boleh didengar. Ramai kanak-kanak belajar bahasa Inggeris di sekolah dan mempelajari bahasa ibunda sebagai satu lagi mata pelajaran penting. Istilah bahasa ibunda tidak semestinya merujuk kepada bahasa yang paling kerap digunakan di rumah, kerana keluarga mungkin menggunakan beberapa bahasa atau bahasa rumah yang lain. Orang sering bertukar bahasa atau gaya pertuturan dalam satu perbualan. Seseorang mungkin menggunakan bahasa Inggeris formal di tempat kerja, bahasa rumah bersama saudara-mara dan gaya tempatan yang lebih santai bersama rakan. Perubahan bahasa atau ragam mengikut konteks ini disebut pertukaran kod. Singlish ialah ragam bahasa Inggeris Singapura yang bersifat kolokial. Ragam ini mungkin menggunakan kosa kata, pola ayat, rentak dan ungkapan tempatan yang dipengaruhi oleh bahasa-bahasa yang dituturkan di Singapura. Ragam ini bermakna dan ekspresif, tetapi suasana formal mungkin memerlukan bahasa Inggeris standard. Bahasa membawa lebih daripada maklumat. Nama, sapaan, istilah makanan, panggilan kekeluargaan, ungkapan keagamaan, jenaka dan loghat boleh menunjukkan rasa kekitaan dan sejarah. Pilihan bahasa juga boleh merangkumi atau mengecualikan seseorang, bergantung pada siapa yang memahaminya. Komunikasi yang jelas selalunya bermaksud memilih bahasa dan gaya yang dapat difahami oleh pendengar. Dalam kumpulan berbilang bahasa, bahasa Inggeris yang mudah mungkin membantu, manakala bahasa rumah yang dikongsi boleh mewujudkan kemesraan dan kepercayaan. Mengulangi atau menerangkan sesuatu perkataan ialah perkara biasa di sebuah bandar berbilang bahasa. Kemahiran bahasa tidak kekal. Orang boleh meningkatkannya melalui perbualan, membaca, mendengar, menulis, kelas, media dan latihan yang sabar. Loghat bukan ukuran kecerdasan, dan kefasihan dalam sesuatu bahasa tidak menjadikan seseorang lebih atau kurang sebagai warga Singapura. Pembelajaran bahasa yang penuh hormat termasuk bertanya cara menyebut nama, tidak mengejek loghat dan memastikan sama ada sesuatu perkataan bersifat formal, santai, lapuk atau sensitif. Komunikasi yang baik menggabungkan ketepatan dengan kepekaan terhadap orang yang di hadapan anda.