Bahasa-bahasa di Singapura

Singapura mempunyai empat bahasa rasmi: bahasa Inggeris, bahasa Melayu, bahasa Mandarin dan bahasa Tamil. Bahasa Melayu ialah bahasa kebangsaan, manakala bahasa Inggeris ialah bahasa kerja utama kerajaan, pendidikan, perniagaan dan komunikasi awam. Kebanyakan kanak-kanak di sekolah arus perdana mempelajari bahasa Inggeris bersama bahasa ibunda. Mata pelajaran bahasa ibunda lazimnya ialah bahasa Melayu, Mandarin atau Tamil, bergantung pada latar belakang pelajar dan aturan sekolah. Bahasa Inggeris membantu orang daripada komuniti bahasa yang berbeza belajar dan bekerja bersama. Bahasa ini juga paling kerap digunakan dalam notis rasmi, perkhidmatan awam, pendidikan tinggi dan suasana profesional. Bahasa keluarga mungkin berbeza daripada bahasa sekolah. Seorang kanak-kanak mungkin mendengar bahasa warisan di rumah, menggunakan bahasa Inggeris di dalam kelas dan menggunakan gaya tempatan yang tidak formal bersama rakan. Bahasa Inggeris Singapura merangkumi Bahasa Inggeris Piawai Singapura yang formal dan pertuturan tidak formal yang sering disebut Singlish. Singlish mungkin merangkumi perkataan, rentak dan pola ayat yang dipengaruhi oleh bahasa tempatan, tetapi suasana formal biasanya memerlukan bahasa Inggeris piawai yang lebih jelas. Bahasa Melayu, Mandarin dan Tamil digunakan dalam keluarga, kehidupan budaya, media, pertubuhan komuniti dan suasana keagamaan. Penggunaannya berbeza mengikut individu, isi rumah, kumpulan umur dan komuniti. Kemahiran bahasa mempunyai beberapa aspek, termasuk pemahaman, pertuturan, pembacaan dan penulisan. Seseorang mungkin mahir dalam perbualan tetapi memerlukan lebih banyak latihan untuk penulisan formal atau peperiksaan sekolah. Penduduk baharu patut mempelajari dahulu bahasa yang diperlukan untuk urusan segera. Bahasa Inggeris biasanya merupakan titik permulaan yang praktikal, manakala mempelajari bahasa komuniti atau bahasa warisan boleh mengukuhkan hubungan keluarga, pemahaman budaya dan penyertaan dalam kehidupan tempatan.