Prawo cywilne na Słowacji

Prawo cywilne na Słowacji reguluje prawa i obowiązki prywatne między osobami oraz organizacjami. Dotyczy przede wszystkim umów, własności, mieszkalnictwa, długów, relacji rodzinnych, dziedziczenia i odszkodowań za szkody. Civilný zákonník jest ważnym słowackim źródłem przepisów dotyczących wielu stosunków prywatnoprawnych. Postępowanie przed sądami cywilnymi regulują przepisy proceduralne, w tym zasady dotyczące roszczeń, dowodów, rozpraw, wyroków i odwołań. Osobę dochodzącą ochrony prawnej można nazwać žalobca, czyli powodem, a drugą stronę — žalovaný, czyli pozwanym. Pismo wszczynające sprawę nazywa się zazwyczaj žaloba. Spory cywilne często zaczynają się od umowy, niewykonanego zobowiązania, szkody lub sporu o własność. Sąd zazwyczaj bada, czego domaga się każda ze stron, jakie dowody to potwierdzają i jakie środki prawne są dostępne. Dowody mogą obejmować umowy, faktury, wyciągi bankowe, zdjęcia, opinie ekspertów, wiadomości, zeznania świadków i rejestry publiczne. Jasna dokumentacja sporządzona w chwili zdarzenia jest często przydatniejsza niż sama pamięć. Strony mogą zawrzeć ugodę przed sprawą lub w jej trakcie. Jeśli sąd wyda prawomocne orzeczenie nadające się do egzekucji, a strona przegrywająca go nie wykona, może nastąpić exekúcia, czyli formalne postępowanie egzekucyjne. Notariusze, po słowacku notári, odgrywają ważną rolę między innymi w sprawach spadkowych i przy sporządzaniu niektórych dokumentów prawnych. Kataster, czyli rejestr gruntów i nieruchomości, ma znaczenie dla własności i innych praw związanych z nieruchomościami. Sprawy administracyjne, karne i cywilne mogą się ze sobą wiązać, ale nie są tym samym. Właściwy organ, procedura i dostępny środek prawny zależą od stosunku prawnego oraz oczekiwanego rezultatu.