Vervoer in Suriname

Het Ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme houdt toezicht op weg-, lucht-, water- en openbaar vervoer. De Wegenautoriteit beheert minstens 890 kilometer hoofdwegen en vaste oeververbindingen; de verkeerspolitie handhaaft de verkeersveiligheidsregels. Het wegennet van Suriname omvat ook secundaire en tertiaire wegen. Onderhoud in 2026 is gericht op Groot-Paramaribo, Nickerie en Para, waar gemelde problemen onder meer verzakkingen, vervorming, spoorvorming en slechte afwatering zijn. Openbaar vervoer bestaat uit lijnbussen en taxi's. Het staatsbedrijf Nationaal Vervoer Bedrijf, meestal NVB genoemd, werkt naast particuliere aanbieders die zijn vertegenwoordigd door de Particuliere Lijnbushoudersorganisatie. De begroting voor 2026 vermeldt landelijk ongeveer 70 lijnen. Veelgebruikte terminals zijn Heiligenweg, Dr. Sophie Redmondstraat, Saramaccastraat en Ladesmastraat. Bussen rijden op de gewone weg; een landelijk netwerk van aparte busbanen is niet gedocumenteerd. Tarieven hangen af van de rit. De actuele bedragen zijn niet betrouwbaar in één centrale bron gepubliceerd. Het ministerie en de organisatie van busaanbieders stellen de tarieven vast; wijzigingen worden in een officiële missive aangekondigd. Een klacht over een tarief kan via een app of sms naar (597) 8950991 worden gestuurd, met het kenteken en de lijngegevens. Een bedrijf dat busdiensten aanbiedt, heeft een autobusvergunning nodig. De vergunning geldt drie jaar; verlenging moet minstens zes maanden vóór de vervaldatum worden aangevraagd. De Dienst Openbaar Vervoer voert de buskeuring uit. De behandeling kan enkele weken duren. Alleen CARICOM-onderdanen kunnen de vergunning aanvragen. Overdracht vereist ministeriële goedkeuring. Voor wegverkeer zijn een passend rijbewijs en, waar van toepassing, rijtoestemming nodig. Motorvoertuigen moeten verzekerd zijn en de vereiste keuring doorstaan; rijden zonder verzekering of de vereiste herkeuring is verboden. Het verkeerssysteem volgt de Rijwet 1971 en het Rijbesluit. Brandstof, verzekering, keuring en registratiekosten komen boven op eventuele tarieven voor openbaar vervoer. Er is geen momenteel werkende reizigerstrein of spoorgebonden openbaarvervoersysteem voor Suriname gedocumenteerd. De voormalige Suriname Landspoorweg en Lawa-spoorlijn zijn buiten gebruik. Bussen, auto's, boten en binnenlandse vliegtuigen zijn de praktische alternatieven. Voor reizen naar het binnenland zijn vaak meerdere vervoersmiddelen nodig: lokale NVB-bootdiensten in Marowijne, Brokopondo en Sipaliwini worden gecombineerd met weg- of luchtverbindingen. De internationale luchthaven Johan Adolf Pengel verwerkt internationaal luchtverkeer. Zorg en Hoop en regionale landingsbanen bedienen het binnenland; Eduard Alexander Gummels International Airport staat in een officiële luchtvaartgids. Waterverbindingen omvatten Canawaima tussen South Drain of Nickerie en Moleson Creek in Guyana, en La Gabrielle in Albina met Saint-Laurent-du-Maroni in Frans-Guyana. De Canawaima-dienst reed weer regelmatig nadat het dienstverbod van de Maritime Authority Suriname op 28 augustus 2026 was afgelopen. Voor grensovergangen zijn de reis- en grensdocumenten vereist die voor de bestemming gelden. Bootdienstregelingen en prijzen verschillen per aanbieder en rit; er is geen landelijke uniforme dienstregeling of tarief. De Maritime Authority Suriname inspecteert ieder jaar alle schepen in Surinaamse wateren op grond van lokale regels voor aanvaringen en veervergunningen. Lopen en fietsen blijven belangrijk, maar de voorzieningen zijn versnipperd en grotendeels informeel. Een landelijk netwerk van beschermde fietspaden of voetpaden is niet betrouwbaar gedocumenteerd, hoewel de Wegenautoriteit verantwoordelijk is voor bruikbare wandel- en fietspaden, markeringen en verkeersborden. Verkeersveiligheidscijfers over 2024 registreerden 79 doden, onder wie 31 gebruikers van motorfietsen of bromfietsen, 16 voetgangers, vier fietsers en drie gebruikers van elektrische fietsen. Een regeling uit 2026 onderwerpt elektrische fietsen en elektrische steps aan dezelfde verkeers- en verzekeringsverplichtingen als motorvoertuigen. Vervoer is ook van invloed op emissies en infrastructuurplanning. Volgens ABS-gegevens steeg het aantal verzekerde voertuigen met fossiele brandstof per hoofd van de bevolking van 21.3 in 1996 naar 39.6 in 2021, een toename van 85.9%. Sinds 20 maart 2024 is de invoerheffing voor elektrische voertuigen met vermelde voertuigcodes opgeschort; de belasting over de toegevoegde waarde blijft 10%, met een gedeeltelijke vrijstelling op grond van de statistiekwet tot SRD 100. Een milieuonderzoek uit 2024 richt zich op groen vervoer en haveninfrastructuur en op bescherming van kust- en mariene ecosystemen, maar er is geen actuele landelijke reeks over emissies per vervoerswijze of landelijk ingevoerd netwerk voor elektrische voertuigen en fietsen gedocumenteerd.