Hilbijartin li Swêdê

Peyva swêdî ya hilbijartin (val) e. Swêd ji bo Parlamentoya neteweyî ya Swêdê (Riksdag), meclîsên herêmî û meclîsên şaredariyan hilbijartinan dike. Ev hilbijartin bi gelemperî her çar salan carekê tên kirin, lê hilbijartinên Parlamentoya Ewropayê bi gelemperî her pênc salan carekê tên kirin. Riksdag parlamento neteweyî ya Swêdê ye. Hemwelatiyên Swêdê yên di roja hilbijartinê de bi kêmanî 18 salî ne, heke şertên tomara dengdêran pêk bînin dikarin di hilbijartina Riksdagê de deng bidin. Ji bo hin hilbijartinên herêmî, şaredarî û Ewropayê şertên mafdarbûnê yên cuda hene. Swêd nûnertiya rêjeyî bikar tîne. Ev tê wê wateyê ku partî li gorî dengên ku werdigirin bi giştî kursiyan distînin, ne ku yek partî hemû kursiyên her qadê bistîne. Hilbijêr bi gelemperî pelê dengê partiyekê di nav zerfê de datînin. Di hundirê rêzikên wê hilbijartinê de dikarin li ser pelê dengê yek namzedê jî nîşan bikin da ku tercîheke kesane diyar bikin. Hilbijartina neteweyî ya Riksdagê herêmên dengdanê û kursiyên temamker bikar tîne. Ji bo ku partiyek bi gelemperî kursiyên Riksdagê bistîne, divê herî kêm çar ji sedê dengên neteweyî bigire; lê rêgezeke taybet a herêmê jî dikare bandor bike. Rêveberiya hilbijartinê bi Valmyndigheten û saziyên hilbijartinê yên herêmî tê nasîn. Hilbijêr agahiya dengdanê (röstkort) werdigirin û dikarin li cihê dengdanê (vallokal) ya tayînkirî deng bidin an bi dengdana pêşwext (förtidsröstning) li cihê dengdana pêşwext a pejirandî deng bidin. Dengdana veşartî ye. Pelên dengdanê bi awayekî tên rêvebirin ku divê tu kes nikaribe bibîne hilbijêrekî taybet kîjan kes an partî hilbijartiye. Karmendên hilbijartinê dengên hilbijêr dihêjmêrin û encam berî dabeşkirina kursiyan tên kontrolkirin. Piştî hilbijartina Riksdagê, Serokê Riksdagê bi partiyan re dixebite da ku Serokwezîrekî pêşniyar bike. Paşê Riksdag pêşniyarê dinirxîne û hikûmet li gorî piştgirî û dijberiya di Riksdagê de tê avakirin.