E drejta civile në Zvicër

E drejta civile quhet edhe e drejtë private. Ajo rregullon marrëdhëniet juridike ku palët private në parim janë në pozitë të barabartë. Shteti siguron rregulla, regjistra, organe pajtimi dhe gjykata për këtë qëllim. Kodi Civil i Zvicrës (Schweizerisches Zivilgesetzbuch, ZGB) trajton të drejtën e personave, të drejtën familjare, të drejtën e trashëgimisë dhe të drejtën sendore. Ligji i Detyrimeve (Obligationenrecht, OR) rregullon kryesisht kontratat, përgjegjësinë dhe shoqëritë tregtare. Të dy ligjet së bashku përbëjnë thelbin e së drejtës private zvicerane. E drejta e personave përcakton statusin juridik të personave fizikë dhe organizatave. Ajo mbron, ndër të tjera, emrin dhe personalitetin. Në kushte të caktuara, edhe shoqatat dhe fondacionet fitojnë të drejta dhe detyrime të veta. E drejta familjare rregullon martesën, ndarjen, shkurorëzimin, prindërimin, mbajtjen financiare dhe mbrojtjen e të rriturve. Në rastin e fëmijëve, mirëqenia e tyre është në qendër. Autoritetet ose gjykatat ndërhyjnë kur mbrojtja dhe marrëveshjet private nuk mjaftojnë. E drejta e trashëgimisë përcakton se çfarë ndodh me pasurinë dhe borxhet pas vdekjes. Trashëgimia sipas ligjit, testamenti dhe kontrata e trashëgimisë janë nocione kryesore. Forma, marrëdhëniet familjare dhe pretendimet e mbrojtura mund ta kufizojnë planifikimin e pasurisë. E drejta sendore rregullon pronësinë dhe posedimin e sendeve të luajtshme dhe të paluajtshme. Për pronat e paluajtshme, regjistri i tokës ka rëndësi të madhe. Pronësia jep kompetenca të gjera, por kufizohet nga të drejtat e të tjerëve dhe rregullat e së drejtës publike. Ligji i Detyrimeve shpjegon si krijohen, përmbushen dhe mbarojnë kërkesat. Shkaqet e zakonshme janë kontratat, dëmet e shkaktuara ose kalimi i pajustifikuar i pasurisë. Kush paraqet një kërkesë duhet në parim t'i parashtrojë dhe t'i provojë faktet vendimtare. Shumë mosmarrëveshje civile nisin me një përpjekje pajtimi pranë një organi kantonal. Nëse nuk arrihet marrëveshje, mund të vijojë një proces gjyqësor. Për të dy hapat kanë rëndësi një kërkesë e qartë, prova të plota dhe përcaktimi i saktë i organit kompetent.