คนรู้จักในประเทศไทย

คำเรียกคนรู้จักในภาษาไทยคือ คนรู้จัก หมายถึงคนที่คุณรู้จัก ความสัมพันธ์นี้มักไม่ใกล้ชิดเท่ามิตรภาพสนิท และอาจมีเพียงการจำกันได้ ทักทาย ช่วยเหลือกันเป็นครั้งคราว หรือมีคนรู้จักร่วมกัน ผู้คนมักพบคนรู้จักผ่านโรงเรียน ที่ทำงาน ที่พักอาศัย ธุรกิจในท้องถิ่น สถานที่ทางศาสนา ชมรม กีฬา และการแนะนำจากครอบครัวหรือเพื่อน การพบกันซ้ำ ๆ เป็นวิธีง่ายวิธีหนึ่งในการสร้างความคุ้นเคย การแนะนำตัวมักสุภาพและสงบ รอยยิ้ม คำทักทายที่ให้เกียรติ การแนะนำตัวสั้น ๆ และการคำนึงถึงอายุหรือตำแหน่งทางสังคมช่วยสร้างความประทับใจแรกที่ดีได้ ชื่อคนไทยอาจประกอบด้วยชื่อจริง นามสกุล และชื่อเล่น หลายคนใช้ชื่อเล่นในการสนทนาทั่วไป แต่ควรรอให้อีกฝ่ายแสดงให้เห็นว่าต้องการให้เรียกชื่อใด การพูดคุยทั่วไปอาจเป็นเรื่องงาน การเรียน อาหาร การเดินทาง ครอบครัว หรือชีวิตในท้องถิ่น คำถามส่วนตัวมาก ๆ เรื่องเงิน อายุ ความสัมพันธ์ หรือการเมืองอาจทำให้อึดอัดในการพบกันครั้งแรก แม้จะถามด้วยความสนใจก็ตาม คนรู้จักอาจให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์หรือช่วยเชื่อมโยงให้ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไว้วางใจกันอย่างลึกซึ้งโดยอัตโนมัติ รักษาคำพูด เก็บข้อมูลส่วนตัวเป็นความลับ และอย่าขอความช่วยเหลือครั้งใหญ่ก่อนที่ความสัมพันธ์จะพัฒนา คำเชิญทางสังคมอาจกล่าวอย่างอ้อม ๆ หรือเปลี่ยนแปลงได้ คำตอบที่เป็นมิตรอาจแสดงความสุภาพมากกว่าการยืนยันแน่นอน ดังนั้นควรยืนยันแผนสำคัญให้ชัดเจนและสุภาพ ความสัมพันธ์อาจพัฒนาเป็นมิตรภาพผ่านการติดต่อที่สม่ำเสมอและประสบการณ์ร่วมกัน หรืออาจคงเป็นความสัมพันธ์ที่ดีแต่มีขอบเขต ซึ่งเป็นรูปแบบชีวิตทางสังคมที่ปกติและมีประโยชน์