ការបង្កើនជំនាញនៅប្រទេសថៃ

ការសិក្សាបន្តនៅប្រទេសថៃមានវិសាលភាពទូលំទូលាយជាងការត្រឡប់ទៅរៀននៅសាកលវិទ្យាល័យ។ វារួមមានការអប់រំមនុស្សពេញវ័យ ការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញវិជ្ជាជីវៈ ការសិក្សានៅកន្លែងធ្វើការ វគ្គសហគមន៍ ថ្នាក់ភាសា ការរៀនឌីជីថល និងកម្មវិធីសម្រាប់អ្នកដែលចង់បានផ្លូវសិក្សាដែលបត់បែនជាងមុន។ ពាក្យក្នុងតំបន់សម្រាប់ការអប់រំក្រៅប្រព័ន្ធគឺ ការសិក្សាក្រៅប្រព័ន្ធ (การศึกษานอกระบบ)។ ការរៀនបែបនេះអាចជួយអ្នកដែលមិនស្ថិតក្នុងប្រព័ន្ធសាលាធម្មតា ឬត្រូវការកាលវិភាគសមនឹងការងារ គ្រួសារ ចម្ងាយ ឬទំនួលខុសត្រូវផ្សេងៗ។ វគ្គសិក្សាអាចផ្តោតលើការអនុវត្ត ការសិក្សាទ្រឹស្តី ភាពច្នៃប្រឌិត ឬការអភិវឌ្ឍផ្ទាល់ខ្លួន។ ឧទាហរណ៍មានដូចជា ចម្អិនអាហារ ការងារជួសជុល កសិកម្ម មូលដ្ឋានអាជីវកម្ម កម្មវិធីការិយាល័យ ការងារតាមអ៊ីនធឺណិត ជំនាញពាក់ព័ន្ធសុខភាព ភាសា និងការត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការសិក្សាបន្ត។ អ្នកសិក្សាខ្លះចង់បានវិញ្ញាបនបត្រ ខណៈអ្នកផ្សេងទៀតត្រូវការជាចម្បងនូវសមត្ថភាពដែលអាចប្រើប្រាស់បាន។ វិញ្ញាបនបត្រអាចបង្ហាញពីការចូលរួម ឬការបញ្ចប់វគ្គ ប៉ុន្តែតម្លៃរបស់វាអាស្រ័យលើស្ថាប័នចេញ និងថាតើនិយោជក ឬកម្មវិធីសិក្សាបន្តទទួលស្គាល់វាឬអត់។ ការបណ្តុះបណ្តាលអាចធ្វើឡើងនៅថ្នាក់រៀន សិក្ខាសាលា សហគមន៍ កន្លែងធ្វើការ ឬតាមអ៊ីនធឺណិត។ វគ្គអនុវត្តមានប្រសិទ្ធភាពជាងគេ នៅពេលមានការបង្ហាញ ការអនុវត្តក្រោមការត្រួតពិនិត្យ មតិកែលម្អ និងវិធីវាយតម្លៃលទ្ធផលច្បាស់លាស់។ អត្ថប្រយោជន៍សំខាន់គឺភាពបត់បែន។ អ្នកសិក្សាអាចបន្ថែមជំនាញម្តងមួយៗ បង្កើនសមត្ថភាពការងារ ត្រៀមផ្លាស់ប្តូរអាជីព ឬបន្តរៀនដោយមិនចាំបាច់ឈប់ធ្វើការទាំងស្រុង។ កម្រិតកំណត់រួមមានគុណភាពវគ្គមិនស្មើគ្នា លទ្ធផលសិក្សាមិនច្បាស់ ឧបករណ៍មិនគ្រប់គ្រាន់ ការអនុវត្តមានកម្រិត និងវិញ្ញាបនបត្រដែលមិនមានអត្ថន័យដូចគ្នាគ្រប់ទីកន្លែង។ អ្នកសិក្សាគួរវាយតម្លៃការបង្រៀន និងការវាយតម្លៃជាក់ស្តែង មិនមែនតែឈ្មោះវគ្គប៉ុណ្ណោះទេ។ ជំហានដំបូងដែលមានប្រយោជន៍គឺកំណត់គោលដៅដែលអាចវាស់វែងបាន ដូចជា បញ្ចប់កិច្ចការការងារមួយ ប្រឡងជាប់ បង្កើតស្នាដៃសម្រាប់សំណុំស្នាដៃ ឬត្រៀមខ្លួនសម្រាប់កម្មវិធីបន្ទាប់។ បន្ទាប់មកប្រៀបធៀបខ្លឹមសារវគ្គ កាលវិភាគ ការអនុវត្ត ការគាំទ្រ ការវាយតម្លៃ និងការទទួលស្គាល់។