ထိုင်းနိုင်ငံတွင် အစားအစာ

ထိုင်းအစားအစာသည် ပုံစံတစ်မျိုးတည်း မဟုတ်ပါ။ အလယ်ပိုင်း၊ မြောက်ပိုင်း၊ အရှေ့မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းဒေသတို့တွင် အနံ့အရသာရှိသော အရွက်များ၊ ဟင်း၊ အစားအစာ၏ အသွင်အပြင်နှင့် စပ်မှုအဆင့် မတူကြသည်။ ဆန်သည် နေ့စဉ်အစားအစာ၏ အခြေခံဖြစ်ပြီး ခေါက်ဆွဲ၊ ဟင်းချို၊ ကြော်ချက်၊ ဟင်း၊ ကင်ထားသောအစားအစာနှင့် အသုပ်တို့လည်း အများအားဖြင့် စားသုံးကြသည်။ တစ်ဦးချင်းပန်းကန်ကြီးတစ်ချပ်အစား ဟင်းပွဲအများအပြားကို ဝိုင်းဖွဲ့စားသောက်နိုင်သည်။ လမ်းဘေးအစားအစာနှင့် ဈေးအစားအစာတို့သည် ထိုင်းနိုင်ငံ၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် အရေးပါသည်။ အစားအသောက်တန်းများတွင် အစားအစာမယူမီ ကူပွန်၊ ကတ် သို့မဟုတ် ဗဟိုငွေပေးချေမှုစနစ်ကို အသုံးပြုရလေ့ရှိသည်။ ဒေသသုံးစကားလုံးများတွင် ဆန်အတွက် khao၊ ခေါက်ဆွဲဟင်းပွဲအတွက် kuai tiao၊ ဟင်းချိုအတွက် tom၊ အစပ်အသုပ်အတွက် yam နှင့် ဟင်းများအတွက် gaeng တို့ ပါဝင်သည်။ Som tam သည် လူသိများသော သင်္ဘောသီးသုပ်ဖြစ်ပြီး အရှေ့မြောက်ပိုင်းအစားအစာနှင့် မကြာခဏ ဆက်စပ်သည်။ ချက်ပြုတ်သူနှင့် ဒေသအလိုက် စပ်မှုအဆင့် မတူနိုင်သည်။ အစပ်မစားလိုကြောင်း mai phet ဟု၊ အနည်းငယ်စပ်လိုကြောင်း phet nit noi ဟု ပြောနိုင်သော်လည်း အစားအစာတွင် အစပ်ဓာတ် ကျန်နေနိုင်သည်။ အစားအသောက်ကန့်သတ်ချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြရန် လိုအပ်သည်။ သက်သတ်လွတ်၊ သက်သတ်လွတ်သက်သက်၊ ဟလာလ်၊ ဓာတ်မတည့်မှုနှင့် ပင်လယ်စာမစားလိုမှုတို့ကို လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နားလည်ပုံ မတူနိုင်သောကြောင့် အရေးကြီးပါက ပါဝင်ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် တောင်းဆိုချက်ကို ထိုင်းဘာသာဖြင့် ပြသပါ။ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချက်ပြီး ပူနေသောအစားအစာကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် အချိန်ကြာကြာ ထားခဲ့သည့်အစားအစာထက် အကဲဖြတ်ရ ပိုလွယ်လေ့ရှိသည်။ သောက်ရေကို ဘေးကင်းကြောင်း သေချာသည့်၊ အလုံပိတ်ထားသည့် သို့မဟုတ် ယုံကြည်ရသည့် အရင်းအမြစ်မှ ရယူပါ။ အဓိကစိန်ခေါ်မှုများမှာ မသိသာသော ပါဝင်ပစ္စည်းများ၊ အစားအစာချင်း ထိတွေ့ရောနှောမှု၊ မရင်းနှီးသော အစားအစာပမာဏနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာအသားကျချိန် အစာအိမ်မအီမသာဖြစ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ပမာဏနည်းနည်းဖြင့် စတင်စားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာတုံ့ပြန်ပုံကို သတိပြုပါ။