รัฐในประเทศไทย

ประเทศไทยเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ พระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขของรัฐ ขณะที่รัฐบาลบริหารงานสาธารณะประจำวันส่วนใหญ่ผ่านรัฐมนตรี เจ้าหน้าที่ และหน่วยงานของรัฐ รัฐธรรมนูญกำหนดกฎพื้นฐานเกี่ยวกับอำนาจรัฐและสิทธิของประชาชน แม้รูปแบบตามรัฐธรรมนูญอาจเปลี่ยนแปลงได้เมื่อเวลาผ่านไป ฝ่ายนิติบัญญัติระดับชาติเรียกว่า รัฐสภา ประกอบด้วยสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา รัฐสภาพิจารณากฎหมาย ตรวจสอบนโยบายสาธารณะ และทำหน้าที่กำกับดูแล โดยอำนาจและหลักเกณฑ์การได้มาที่แน่นอนกำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ รัฐบาลนำโดยนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรี กระทรวงต่าง ๆ รับผิดชอบด้านต่าง ๆ เช่น การศึกษา สุขภาพ การคมนาคม การคลัง เกษตรกรรม และความมั่นคง ข้าราชการดำเนินการตามมติหลายอย่างผ่านสำนักงาน กรม ใบอนุญาต บันทึก การตรวจสอบ และบริการสาธารณะ ศาลเป็นส่วนแยกต่างหากของรัฐ ทำหน้าที่ระงับข้อพิพาท บังคับใช้กฎหมาย และพิจารณาการกระทำผิดตามอำนาจทางกฎหมาย ประเทศไทยยังมีองค์กรเฉพาะด้านรัฐธรรมนูญและการปกครอง กรอบหน้าที่ขององค์กรเหล่านี้อาจต่างจากศาลทั่วไป ดังนั้นสถาบันที่เหมาะสมจึงขึ้นอยู่กับปัญหา ประเทศไทยมีการบริหารส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค และส่วนท้องถิ่น จังหวัดและอำเภอเชื่อมกระทรวงส่วนกลางกับชุมชน ขณะที่เทศบาลและองค์กรท้องถิ่นอื่น ๆ ดูแลบริการในพื้นที่หลายอย่าง รัฐบาลท้องถิ่นอาจรับผิดชอบถนน การจัดการขยะ การวางผังท้องถิ่น ตลาด พื้นที่สาธารณะ และบริการชุมชน การบริหารราชการไทยใช้คำอย่าง ราชการ สำหรับงานบริการภาครัฐ กระทรวง จังหวัด อำเภอ และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การรู้ว่าหน่วยงานระดับใดรับผิดชอบมักเป็นขั้นแรกเมื่อติดต่อสำนักงาน รัฐให้บริการสำคัญ แต่ไม่ใช่แหล่งสนับสนุนทางสังคมเพียงแห่งเดียว ครอบครัว ชุมชน องค์กรการกุศล โรงเรียน ธุรกิจ และองค์กรศาสนาก็ช่วยเหลือผู้คนเช่นกัน การเข้าถึงบริการอาจแตกต่างกันตามสถานที่ ภาษา เอกสาร และขีดความสามารถของสำนักงานในพื้นที่ ในทางปฏิบัติ ประชาชนมักต้องระบุหน่วยงานที่รับผิดชอบ เตรียมเอกสารส่วนตัวและเอกสารเกี่ยวกับกรณี ยื่นคำขอ เก็บใบรับหรือหมายเลขอ้างอิง และสอบถามขั้นตอนการทบทวนหรืออุทธรณ์ตามกฎหมาย กฎและขั้นตอนควรตรวจสอบกับสำนักงานที่รับผิดชอบเมื่อการตัดสินใจส่งผลต่อที่อยู่อาศัย งาน การเข้าเมือง สวัสดิการ ที่ดิน สุขภาพ หรือความปลอดภัย