جرم در جمهوری ترکیه

جمهوری ترکیه برای پیشگیری و رسیدگی به جرم از چند نهاد عمومی استفاده می‌کند. پلیس ملی ترکیه که معمولاً «پولیس» (polis) نامیده می‌شود و زیر نظر «ادارهٔ کل امنیت» (Emniyet Genel Müdürlüğü) سازمان‌دهی شده است، عمدتاً در مناطق شهری فعالیت می‌کند؛ در حالی که «ژاندارمری» (jandarma) در مناطق روستایی و بیرون از بسیاری از مراکز شهری نقش مهمی دارد. به پاسگاه پلیس اغلب «کاراکول» (karakol) می‌گویند. ژاندارمری نیز ممکن است پاسگاه‌های محلی داشته باشد و هر دو نیرو می‌توانند به خطر فوری پاسخ دهند، از مردم محافظت کنند، محل حادثه را ایمن سازند و تحقیق را آغاز کنند. خطرهای رایج روزمره شامل جیب‌بری، دزدیدن کیف یا تلفن، سرقت از خانه، سرقت‌های مرتبط با خودرو، زورگیری خیابانی، کلاهبرداری، فروش متقلبانه، سوءاستفاده از هویت و جرایم سایبری است. خطر ممکن است در مکان‌های شلوغ، مناطق تفریح شبانه، مراکز حمل‌ونقل، مکان‌های گردشگری و بازارهای آنلاین بیشتر شود. کلاهبرداران ممکن است از درخواست‌های فوری، پیام‌های جعلی، جعل هویت، پیشنهادهای سرمایه‌گذاری دروغین یا درخواست گذرواژه و کد تأیید استفاده کنند. بانک‌ها، ادارات عمومی و خدمات معتبر نباید از شخص بخواهند گذرواژه یا کد امنیتی یک‌بارمصرف را در اختیار تماس‌گیرنده‌ای ناشناس بگذارد. در صورت خطر فوری، با شمارهٔ 112 تماس بگیرید و توضیح دهید چه اتفاقی افتاده و کجا هستید. برای گزارش غیرفوری، می‌توان با پلیس یا ژاندارمری صحبت کرد و از آن‌ها راهنمایی خواست تا به روند مناسب ارجاع دهند. کسی که می‌خواهد شکایت رسمی ثبت کند، می‌تواند از اصطلاح ترکیِ «شکایت» (şikâyet) استفاده کند. پلیس یا ژاندارمری می‌تواند اطلاعات را ثبت کند و در صورت نیاز به تحقیق کیفری، موضوع را به دادستانی عمومی، معروف به «ساوجیلیق» (savcılık)، ارجاع دهد. مدارکی مانند پیام‌ها، جزئیات حساب، عکس‌ها، رسیدها، نام‌ها، تاریخ‌ها و مکان‌ها را نگه دارید. فایل‌های اصلی را ویرایش نکنید، با مظنون روبه‌رو نشوید و تا زمانی که ممکن است تحقیقی آغاز شود، اطلاعات خصوصی را منتشر نکنید. گزارش جرم، تحقیق، تعقیب قضایی و رسیدگی دادگاه مراحل جداگانه‌ای هستند. نتیجه‌ها به مدارک و مراجع صلاحیت‌دار بستگی دارند و کسانی که به کمک حقوقی نیاز دارند باید از وکیل واجد صلاحیت یا خدمت مناسب معاضدت حقوقی کمک بگیرند.