حقوق کیفری در جمهوری ترکیه

حقوق کیفری در جمهوری ترکیه عمدتاً بر Türk Ceza Kanunu استوار است که معمولاً به اختصار TCK نامیده می‌شود. این قانون جرم‌ها، حالت‌های ذهنی لازم، دفاعیات و مجازات‌های احتمالی را شرح می‌دهد. پروندهٔ کیفری ممکن است با شکایت، گزارش، بازداشت، تحقیق یا ارائهٔ اطلاعات به مقامات آغاز شود. پلیس و دیگر نهادهای اجرای قانون که kolluk نامیده می‌شوند، زیر نظر دادستان اطلاعات گردآوری می‌کنند. Cumhuriyet savcısı یا دادستان عمومی، مرحلهٔ تعقیب عمومی را هدایت می‌کند. دادستان واقعیت‌هایی را بررسی می‌کند که ممکن است هم از اتهام و هم از دفاع پشتیبانی کنند و می‌تواند تصمیم بگیرد که آیا پرونده باید به دادگاه ارجاع شود. فرد ممکن است در مرحلهٔ تحقیق مظنون و پس از آغاز رسمی تعقیب، متهم باشد. این جایگاه‌ها با محکوم‌شدن فرق دارند؛ صرف وجود تحقیق به این معنا نیست که شخص از نظر قانونی مجرم است. Gözaltı یعنی مقامات در جریان تحقیق فرد را در بازداشت نگه دارند، در حالی که tutuklama به بازداشت موقت پیش از محاکمه گفته می‌شود که قاضی با رعایت شرایط قانونی دستور می‌دهد. هیچ‌یک از این دو اصطلاح به معنای حکم نهایی کیفری نیست. تضمین‌های مهم شامل حق داشتن وکیل مدافع، حق آگاهی از اتهام، حق سکوت در شرایط مناسب و الزام به ارزیابی ادله از طریق تشریفات قانونی است. نحوهٔ دقیق استفاده از این حقوق به مرحلهٔ پرونده و واقعیت‌های آن بستگی دارد. دادرسی کیفری ممکن است شامل اظهارات، اسناد، گزارش‌های کارشناسی، ادلهٔ فیزیکی، شاهدان و سوابق دیجیتال باشد. دادگاه ادله را ارزیابی می‌کند و تصمیم می‌گیرد آیا عناصر قانونی جرم اثبات شده‌اند یا نه. نتایج احتمالی شامل مختومه‌شدن پرونده، تبرئه، محکومیت، صدور مجازات، اقدامات تأمینی یا نتیجهٔ دیگری است که قانون به رسمیت می‌شناسد. ممکن است تجدیدنظرخواهی و راه‌های جبرانی دیگری وجود داشته باشند، اما در دسترس بودنشان به تصمیم و تشریفات بستگی دارد. حقوق کیفری از امنیت عمومی و حقوق فردی حمایت می‌کند، اما پرونده می‌تواند بر آزادی، اعتبار، کار، خانواده و وضعیت مهاجرت اثر بگذارد. هرکس بازداشت، نگهداری، بازجویی یا متهم شده، یا به‌عنوان شاهد با او تماس گرفته شده است، باید هرچه زودتر مشاورهٔ واجد صلاحیت در دفاع کیفری بگیرد.