ოჯახი თურქეთის რესპუბლიკაში

თურქეთის რესპუბლიკაში ოჯახი, ჩვეულებრივ, მოიცავს როგორც ერთ ოჯახში მცხოვრებ ადამიანებს, ისე ნათესავების უფრო ფართო ქსელს. თურქული სიტყვა aile ოჯახს ნიშნავს, akraba კი — ნათესავებს. ოჯახში შეიძლება ცხოვრობდნენ მშობლები და შვილები, უშვილო წყვილები, მარტოხელა მშობლიანი ოჯახები, უფროსი ნათესავები ან მარტო მცხოვრები ადამიანები. ბევრი ნათესავი შეიძლება ახლოს ან სხვა ქალაქში ცხოვრობდეს და მაინც მჭიდრო კავშირი შეინარჩუნოს. ოჯახის აღსანიშნავი ძირითადი სიტყვებია: anne — დედა, baba — მამა, kardeş — და ან ძმა, abi — უფროსი ძმა, abla — უფროსი და, amca — მამის ძმა, dayı — დედის ძმა, teyze — დედის და, hala — მამის და და kuzen — ბიძაშვილი. ბებია-ბაბუას და უფროს ნათესავებს შეიძლება აქტიური როლი ჰქონდეთ ბავშვების მოვლაში, რჩევების მიცემაში, სტუმრობასა და ოჯახურ დღესასწაულებში. მხარდაჭერა შეიძლება საპირისპირო მიმართულებითაც მიემართებოდეს, როცა ზრდასრული შვილები უფროს მშობლებს ეხმარებიან. ოჯახური ღონისძიებები ხშირად მოიცავს სტუმრობას, საერთო სუფრას, რელიგიურ ან ეროვნულ დღესასწაულებს, ქორწილებს, დაბადებებსა და გლოვას. სტუმართმოყვარეობა და საჭმლის ან ჩაის შეთავაზება მზრუნველობისა და პატივისცემის გამოხატულება შეიძლება იყოს. ქორწინება ორ პარტნიორთან ერთად მათ ოჯახებსაც აკავშირებს. ნიშნობის, რომელსაც nişan ეწოდება, და ქორწილის, რომლის ტრადიციებს düğün აღნიშნავს, წესები ოჯახისა და ადგილის მიხედვით მნიშვნელოვნად განსხვავდება, ხოლო სამოქალაქო ქორწინება ქორწინების სახელმწიფოს მიერ ოფიციალურად აღიარებული საფუძველია. ზოგი ოჯახი ხშირ კონტაქტს, ერთობლივ გადაწყვეტილებებს ან საცხოვრებლითა და ფულით დახმარებას ელის. სხვა ოჯახებში უფრო მეტად აფასებენ პირად სივრცეს, დამოუკიდებლობას ან ცალკე ცხოვრებას. ოჯახს შეუძლია უზრუნველყოს კუთვნილების განცდა, ბავშვების მოვლა, რჩევა, საგანგებო დახმარება და პრაქტიკული შესაძლებლობები. მას ასევე შეუძლია ზეწოლა მოახდინოს განათლების, სამუშაოს, ქორწინების, გენდერული როლების, ფულის ან საცხოვრებელი ადგილის საკითხებზე. სასარგებლო პირველი ნაბიჯია იკითხოთ, ვინ მიაჩნია ადამიანს ოჯახის წევრად, რომელ ნათესავებთან არის ახლოს, რა სახის დახმარებაა მისასალმებელი და რომელი თემებია პირადი. პატივისცემით საუბარი მნიშვნელოვანია, რადგან ერთი ოჯახისთვის ჩვეულებრივი ქცევა მეორისთვის შეიძლება ზედმეტ ჩარევად ან დისტანციურობად აღიქმებოდეს.