Լեզուները Թուրքիայի Հանրապետությունում

Թուրքերենը կամ Türkçe-ն Թուրքիայի Հանրապետությունում պետական կառավարման, դպրոցների մեծ մասի, ազգային լրատվամիջոցների և առօրյա հաղորդակցության հիմնական լեզուն է։ Այն օգտագործում է լատինատառ այբուբեն՝ թուրքերենին հատուկ որոշ տառերով։ Երկիրը լեզվական բազմազանություն ունի։ Քրդերենի տարբերակներով, արաբերենով, զազայերենով, չերքեզերենով, լազերենով, հայերենով, հունարենով և այլ լեզուներով կարող են խոսել ընտանիքներում, համայնքներում կամ որոշ տարածաշրջաններում, թեև խոսողների թիվն ու առօրյա գործածության չափը մեծապես տարբեր են։ Մարդը կարող է տանը մեկ լեզու գործածել, դպրոցում կամ աշխատավայրում՝ թուրքերեն, իսկ հարազատների կամ հարևանների հետ՝ մեկ այլ լեզու։ Այսպիսի բազմալեզու կյանքը տարածված է և կարող է առավելություն լինել։ Դպրոցներում ուսուցման հիմնական լեզուն սովորաբար թուրքերենն է։ Որոշ դպրոցներ ու ծրագրեր ապահովում են օտար լեզուների ուսուցում, իսկ աշակերտները կարող են նաև դասերի ու դասընթացների միջոցով սովորել համայնքային կամ միջազգային լեզուներ։ Անգլերենը բարձր է գնահատվում կրթության, ճանապարհորդության, տեխնոլոգիայի և միջազգային աշխատանքի համար։ Գերմաներենը, ֆրանսերենը, արաբերենը, ռուսերենը և այլ լեզուներ նույնպես կարող են օգտակար լինել՝ կախված տարածաշրջանից, ընտանեկան ծագումից, մասնագիտությունից կամ միգրացիայի պատմությունից։ Türk İşaret Dili-ն՝ թուրքական ժեստերի լեզուն, օգտագործվում է Խուլերի համայնքների կողմից։ Հաղորդակցության հասանելիության համար կարող է անհրաժեշտ լինել թարգմանիչ, տեսողական նյութեր, ենթագրեր կամ անմիջական գրավոր հաղորդակցություն։ Լեզվի իմացությունը միայն բառապաշարը չէ։ Կարդալը, գրելը, լսելը, խոսելը, արտասանությունն ու տեղական քաղաքավարի արտահայտությունների իմացությունն ազդում են սովորելու կամ աշխատելու հարմարավետության վրա։ Երբ պաշտոնական նպատակի համար լեզու է անհրաժեշտ, պարզեք՝ պահանջվում է առօրյա մակարդակի լեզվական իմացություն, գրավոր թարգմանություն, բանավոր թարգմանիչ, թե լեզվի պաշտոնական գնահատում։ Սրանք տարբեր պահանջներ են և չպետք է շփոթել։