Η Δημοκρατία της Τουρκίας έχει μουσουλμανική πλειονότητα με πολλά διαφορετικά επίπεδα και μορφές θρησκευτικής τήρησης. Οι σουνιτικές παραδόσεις είναι ευρέως διαδεδομένες, ενώ οι κοινότητες Αλεβιτών έχουν δικές τους πεποιθήσεις, τελετές, μουσική και κοινοτικούς χώρους. Οι άνθρωποι μπορεί επίσης να είναι κοσμικοί, μη ασκούντες, αγνωστικιστές, άθεοι, Χριστιανοί, Εβραίοι ή μέλη άλλων θρησκειών. Τα τζαμιά είναι συνηθισμένοι χώροι λατρείας και κοινοτικής ζωής. Το κάλεσμα για προσευχή, οι καθημερινές προσευχές, η προσευχή της Παρασκευής, η μελέτη του Κορανίου, η φιλανθρωπία και τα κηρύγματα είναι γνωστά στοιχεία της θρησκευτικής κουλτούρας για πολλούς μουσουλμάνους, αλλά δεν ακολουθούν όλοι οι μουσουλμάνοι όλες τις πρακτικές με τον ίδιο τρόπο. Η Προεδρία Θρησκευτικών Υποθέσεων, που συνήθως αποκαλείται Diyanet, είναι σημαντικός δημόσιος θεσμός που συνδέεται με τις υπηρεσίες των τζαμιών και τη θρησκευτική καθοδήγηση. Δεν περιγράφει κάθε μουσουλμάνο ούτε κάθε θρησκευτική κοινότητα στη χώρα. Το Ραμαζάνι είναι μήνας νηστείας, προσευχής, οικογενειακών γευμάτων και φιλανθρωπίας για πολλούς μουσουλμάνους. Το βραδινό γεύμα που διακόπτει την ημερήσια νηστεία λέγεται iftar, ενώ το γεύμα πριν από την αυγή λέγεται sahur. Ορισμένοι άνθρωποι δεν νηστεύουν και αυτή η διαφορά πρέπει να γίνεται σεβαστή ως προσωπική επιλογή. Το bayram μπορεί να αναφέρεται σε μεγάλες θρησκευτικές γιορτές και συχνά περιλαμβάνει επισκέψεις, χαιρετισμούς, γλυκά, κοινά γεύματα και σεβασμό προς τους μεγαλύτερους συγγενείς. Οι λεπτομέρειες διαφέρουν μεταξύ θρησκευτικών κοινοτήτων, οικογενειών, χώρων εργασίας και περιοχών. Οι κοινότητες Αλεβιτών μπορεί να συγκεντρώνονται σε cemevi και να τελούν cem, τελετές που διαφέρουν από τις πρακτικές που συνδέονται με τα τζαμιά και είναι γνωστές από το σουνιτικό Ισλάμ. Η ορολογία και η ταυτότητα μπορεί να είναι προσωπικές και δεν πρέπει να περιορίζονται σε μια απλή ετικέτα. Οι χριστιανικές και εβραϊκές κοινότητες έχουν μακρά ιστορία στην περιοχή, με εκκλησίες, συναγωγές, σχολεία, φιλανθρωπικά ιδρύματα και πολιτιστικούς οργανισμούς σε ορισμένα μέρη. Η παρουσία τους αποτελεί μέρος της ιστορικής και ζωντανής ποικιλομορφίας της χώρας. Η θρησκεία μπορεί να δημιουργεί το αίσθημα του ανήκειν, στήριξη, ηθική καθοδήγηση και φιλανθρωπική δράση, αλλά μπορεί επίσης να αποτελεί ευαίσθητο θέμα. Μην υποθέτετε ποτέ τις πεποιθήσεις, την τήρηση θρησκευτικών πρακτικών, τις διατροφικές συνήθειες ή τις πολιτικές απόψεις κάποιου με βάση το όνομά του, τα ρούχα, την περιοχή ή το οικογενειακό του υπόβαθρο.
Θρησκεία στη Δημοκρατία της Τουρκίας
Η θρησκεία στη Δημοκρατία της Τουρκίας διαμορφώνεται κυρίως από το Ισλάμ, ενώ στη χώρα υπάρχουν επίσης Αλεβίτες, Χριστιανοί, Εβραίοι, άνθρωποι άλλων θρησκειών και μη θρησκευόμενοι. Η θρησκευτική ζωή εκδηλώνεται στη λατρεία, στις γιορτές, στα οικογενειακά έθιμα, στο φαγητό, στην ένδυση, στη φιλανθρωπία και στους δημόσιους θεσμούς, αλλά οι πρακτικές διαφέρουν πολύ. Η δημοκρατία είναι οργανωμένη ως κοσμικό κράτος, επομένως η προσωπική πίστη και η δημόσια πρακτική δεν ταυτίζονται.
VivAVia can make mistakes. Check important information.