کار در ترکمنستان

اشتغالِ با دستمزد معمولاً بر پایه‌ی قراردادِ کار با یک شرکت، نهاد یا کارفرمای دیگه انجام می‌گیره. قرارداد و قانونِ کار استخدام، دستمزد، ساعتِ کار، مرخصی، ایمنیِ محلِ کار و پایانِ اشتغال ره سامان دننه. کارفرما کار ره سازمان می‌ده، سابقه‌ی اشتغال ره نگه می‌داره و شرایطِ لازم ره فراهم می‌کنه؛ کارمند کارِ توافق‌شده ره انجام می‌ده و اگه قانون‌های محلِ کار زیرِ پا گذاشته بشن، ممکنه از راه‌های جبرانِ موجود استفاده کنه. کسانی که کار ندارن می‌تونن به‌عنوانِ جویایِ کار در اداره‌ی دولتیِ اشتغال ثبت‌نام کنن. این اداره اطلاعاتِ فرصت‌های شغلی، مشاوره، معرفی به کار، راهنماییِ شغلی و دسترسی به آموزش یا بازآموزی فراهم می‌کنه. بیکارانِ ثبت‌نام‌شده ممکنه اگه شرایطِ قانونی ره داشته باشن و وظیفه‌های مربوط ره پی بگیرن، کمک‌هزینه‌ی ماهانه‌ی بیکاری بگیرن. بازارِ کارِ ترکمنستان به‌طورِ رسمی به خدماتِ دولتیِ اشتغال، مقام‌های منطقه‌ای و مسیرهای پیوندِ آموزش به کار وصل‌یه. کشاورزی و خدمات از بخش‌های بزرگِ اشتغال هستن: در سالِ ۲۰۲۳ کشاورزی حدودِ ۴۲٫۵ درصد و خدمات ۳۹٫۵ درصدِ اشتغال ره تشکیل دادن؛ صنعت، به‌جز ساختمان، ۱۲٫۳ درصد ره تشکیل داد. دسترسیِ عملی با این‌حال ممکنه به‌دلیلِ کارِ غیررسمی، محدودیت‌های ثبتِ محلِ اقامت، کمبودِ مهارت و داده‌های عمومیِ محدود، بسته به بخش و منطقه فرق کنه. حرفه‌ها از خدماتِ عمومی، آموزش، بهداشت، کشاورزی، نفت و گاز، انرژی، صنعت و ساختمان تا حمل‌ونقل، بازرگانی، امورِ مالی، گردشگری، دانش، فرهنگ و خدماتِ دیجیتال گسترده‌ان. ورود به این حرفه‌ها ممکنه از راهِ آموزشِ حرفه‌ای، تحصیلاتِ متوسطه یا عالی، استخدامِ مستقیم یا میانجی‌گریِ دولتیِ اشتغال باشه. پزشکی، داروسازی و رشته‌های قانون‌گذاری‌شده‌ی دیگه ممکنه به مجوز یا گواهی نیاز داشته باشن. فعالیتِ کسب‌وکارِ مستقل، که معمولاً telekeçilik نامیده می‌شه، کارِ بازرگانیِ مستقل از راهِ شرکت‌های ثبت‌شده، کارآفرینانِ فردی و شکل‌های قانونیِ دیگه ره دربر می‌گیره. ثبت‌نام از راهِ مقام‌های مالیاتی انجام می‌شه و ممکنه پس از آن مجوز، گواهی یا پروانه‌ی ویژه‌ی فعالیت لازم باشه. کسب‌وکارها همین‌طور وظیفه‌های مالیاتی، گزارش‌دهی، حسابداری، کیفیت و الزام‌های ویژه‌ی بخشِ خود ره پی می‌گیرن.