संयुक्त अरब अमिरातीमधील इतिहास

आजच्या संयुक्त अरब अमिरातीच्या प्रदेशात प्राचीन काळापासून लोक राहात आले आहेत. पुरातत्त्वीय अवशेषांमधून वस्ती, व्यापार, पशुपालन, शेती, हस्तकला आणि समुद्रप्रवासाचा दीर्घ इतिहास दिसतो. भूगोलाने दैनंदिन जीवन घडवले. पर्वतांमुळे मार्ग आणि पाण्याचे स्रोत मिळाले, ओअॅसिसमध्ये खजुराची शेती झाली, वाळवंटात भटके पशुपालक जीवन शक्य झाले आणि किनारी समुदाय मासेमारी, व्यापार व मोती गोळा करण्यावर अवलंबून होते. आदिवासी समूह, कुटुंबे आणि स्थानिक शासक यांनी राजकीय व सामाजिक संबंधांची रचना केली. काळानुसार युती आणि प्रतिस्पर्धा बदलत राहिल्या; प्रत्येक अमिरातीचा स्वतःचा इतिहास आणि शासक घराणे विकसित झाले. बंदरांनी या प्रदेशाला अरेबिया, पर्शिया, भारत, पूर्व आफ्रिका आणि व्यापक व्यापारी जाळ्यांशी जोडले. या मार्गांनी वस्तू, खलाशी, व्यापारी, भाषा आणि कल्पनांची देवाणघेवाण झाली. संवर्धित मोत्यांचा प्रसार आणि जागतिक आर्थिक बदल यांमुळे हा उद्योग कमकुवत होण्यापूर्वी अनेक किनारी समुदायांसाठी मोती गोळा करणे हा प्रमुख उपजीविकेचा मार्ग होता. कठीण डुबकीचे हंगाम आजही सामूहिक स्मृतीचा महत्त्वाचा भाग आहेत. एकोणिसाव्या आणि विसाव्या शतकांत ब्रिटनसोबतच्या करारांनी किनारी शेखशाही प्रदेशांचा, ज्यांना सामान्यतः Trucial States म्हटले जात असे, आकार घडवला. ब्रिटन महत्त्वाच्या बाह्य व्यवहारांचे व्यवस्थापन करत असे, तर स्थानिक शासकांनी त्यांच्या शेखशाही प्रदेशांत अधिकार राखले. ब्रिटनने माघार घेण्याची घोषणा केल्यानंतर सहा अमिरातींनी 1971 मध्ये संयुक्त अरब अमिरातीची स्थापना केली. रास अल खैमाह 1972 मध्ये सामील झाल्याने सात अमिरातींचे संघराज्य पूर्ण झाले. तेलाच्या उत्पन्नातून पायाभूत सुविधा, शिक्षण, आरोग्यसेवा, घरे आणि नव्या संस्थांना निधी मिळाला; मात्र विकास प्रत्येक अमिरातीत सारखा नव्हता. पुढे व्यापार, विमानवाहतूक, पर्यटन, वित्त, उद्योग आणि आंतरराष्ट्रीय स्थलांतरामुळे अर्थव्यवस्थेचा विस्तार झाला आणि शहरांचे रूप बदलले. आज ऐतिहासिक स्मृती संग्रहालये, किल्ले, पुरातत्त्वीय स्थळे, मौखिक इतिहास, कविता, हस्तकला, नौका आणि राष्ट्रीय स्मरणदिनांतून जिवंत आहे. वेगवान आधुनिकीकरणाचा संबंध जुन्या वाळवंटी, पर्वतीय, ओअॅसिस आणि सागरी जगांशी जोडून पाहिल्यास अधिक व्यापक चित्र समोर येते.