ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ

ਕਾਰੋਬਾਰ ਪੈਸੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਪਾਰਕ ਲਾਭ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵਸਤਾਂ ਜਾਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਛੋਟਾ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਟਾਫ਼ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਆਨਲਾਈਨ ਵਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਥਾਨਕ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਈ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਲਾ ਵਪਾਰੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦੇ ਜੋਖ਼ਮ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵੀ ਉਹੀ ਝੱਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੂਪ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਸੌਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵੱਖਰੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਭਾਈਵਾਲੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਮਿਲ ਕੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ, ਫ਼ੈਸਲੇ, ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੀ ਵੰਡ, ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਛੱਡਣ ਵੇਲੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੀਮਿਤ ਕੰਪਨੀ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹਸਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਅਤੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਰਿਕਾਰਡ, ਖਾਤਿਆਂ ਅਤੇ Companies House ਕੋਲ ਦਾਖ਼ਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਰਸਮੀ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। His Majesty’s Revenue and Customs, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ HMRC ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਕਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਉਸ ਦੇ ਢਾਂਚੇ, ਮੁਨਾਫ਼ੇ, ਲੈਣ-ਦੇਣ, ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਾਲਾਤਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸਲੀਕੇ ਨਾਲ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਸਟਾਫ਼ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਉੱਤੇ ਨਿਯੋਗਤਾ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਢੁਕਵੀਆਂ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਸ਼ਰਤਾਂ, ਤਨਖ਼ਾਹ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਕੰਮਕਾਜੀ ਥਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਵਿਹਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਕਾਮਯਾਬ ਵਪਾਰ ਲਈ ਗਾਹਕ ਸੇਵਾ, ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ, ਕੀਮਤਾਂ, ਨਕਦੀ ਦੇ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਬੀਮਾ, ਲਾਇਸੈਂਸ ਜਾਂ ਖੇਤਰ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਨਜ਼ੂਰੀਆਂ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੰਗਾ ਵਿਚਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਟਿਕਾਊ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗ ਪਰਖਣੀ, ਲਾਗਤਾਂ ਸਮਝਣੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਆਸ ਨੂੰ ਗਾਹਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦੇ ਸਬੂਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।