Prawo cywilne w Wielkiej Brytanii

W Wielkiej Brytanii prawo cywilne oznacza zwykle prawo niekarne i postępowanie przed sądami cywilnymi. Nie oznacza to, że cały kraj podlega jednemu kontynentalnemu kodeksowi cywilnemu. Anglia i Walia, Szkocja oraz Irlandia Północna mają odrębne systemy wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych. W Szkocji można spotkać termin delikt (delict), podczas gdy w Anglii i Walii powszechnie używa się terminu czyn niedozwolony (tort); różnią się także nazwy sądów i procedury. Spory dotyczące umów odnoszą się do przyrzeczeń, które prawo uznaje za wiążące. Typowe pytania dotyczą tego, co uzgodniono, czy naruszono jakiś warunek, jaka szkoda z tego wynikła i jaki środek prawny jest właściwy. Czyny niedozwolone niezwiązane z umową mogą prowadzić do odpowiedzialności za szkodę. Przykłady obejmują niedbalstwo, uszkodzenie mienia, uciążliwość, zniesławienie i naruszenie niektórych chronionych praw, choć dokładne zasady są różne. Spory dotyczące nieruchomości i mieszkalnictwa mogą dotyczyć własności, granic, najmu, zajmowania lokalu, napraw lub odzyskania posiadania. Sprawy rodzinne i spadkowe również należą do spraw cywilnych, ale często stosuje się w nich wyspecjalizowane sądy i procedury. Powód zwykle domaga się środka prawnego, takiego jak zapłata pieniędzy, wykonanie zobowiązania, odzyskanie mienia lub nakaz sądowy wymagający zaprzestania określonego działania. Sąd może odmówić udzielenia środka, jeśli żądanie nie ma uzasadnienia, jest nieproporcjonalne lub zostało zgłoszone zbyt późno. Osoba wnosząca pozew musi zasadniczo wykazać zasadność sprawy zgodnie z cywilnym standardem dowodowym. Obie strony mogą być zobowiązane do ujawnienia dokumentów, przedstawienia zeznań świadków i przestrzegania zarządzeń dotyczących postępowania. Negocjacje, mediacja, procedury składania skarg i inne metody ugodowego rozwiązania sporu mogą oszczędzić czas, koszty i stres. Ugoda może też przynieść praktyczne rozwiązania, których sąd nie mógłby nakazać. Postępowanie cywilne może wiązać się z opłatami, kosztami prawnymi, opóźnieniami, problemami z wykonaniem orzeczenia i niepewnością. Wstępna ocena powinna uwzględniać dowody, terminy, zdolność drugiej strony do wykonania orzeczenia oraz to, czy warto dochodzić roszczenia.