حقوق کیفری در بریتانیا

بریتانیا سه نظام عدالت کیفری دارد: انگلستان و ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی. این نظام‌ها اصول کلی مشترکی دارند، اما در جرایم، نهادها، ساختار دادگاه‌ها، رأی‌ها، اصطلاحات و رویه‌ها متفاوت‌اند. پرونده‌های کیفری به رفتاری مربوط می‌شوند که جرمی علیه جامعه تلقی می‌شود. دادستانی معمولاً باید اتهام را با معیار سخت‌گیرانه اثبات در پرونده‌های کیفری ثابت کند، در حالی که متهم بی‌گناه فرض می‌شود مگر اینکه تقصیر او ثابت شود. پلیس ممکن است گزارش دریافت کند، رویدادها را بررسی کند، مدرک گردآوری کند، از افراد پرسش کند، بازداشت انجام دهد و از اختیارات قانونی تفتیش استفاده کند. مظنون باید پیش از پاسخ‌دادن به پرسش‌ها یا گرفتن تصمیم‌های مهم، از حق خود برای دریافت مشاوره حقوقی آگاه باشد. ترتیبات دادستانی در هر حوزه قضایی متفاوت است. دادستانی سلطنتی (Crown Prosecution Service) در انگلستان و ولز، دفتر سلطنتی و خدمات دادستان مالی (Crown Office and Procurator Fiscal Service) در اسکاتلند و خدمات دادستانی عمومی (Public Prosecution Service) در ایرلند شمالی فعالیت می‌کنند. پرونده‌های کم‌اهمیت‌تر و جدی‌تر مسیرهای متفاوتی در دادگاه دارند. برخی پرونده‌ها را قاضی یا مقام قضایی بدون هیئت منصفه رسیدگی می‌کند، در حالی که محاکمه‌های جدی ممکن است طبق مقررات حوزه قضایی مربوط، با هیئت منصفه برگزار شوند. مدارک می‌توانند شامل گفته‌های شاهدان، اسناد، اشیای فیزیکی، مدارک پزشکی، ضبط‌ها و داده‌های دیجیتال باشند. مقررات تعیین می‌کنند چه مدارکی پذیرفته می‌شوند و چگونه می‌توان به آن‌ها اعتراض کرد. پس از بازداشت یا تفهیم اتهام، ممکن است شخص آزاد شود، در بازداشت بماند یا مشمول شرایط وثیقه شود. نقض یکی از شرایط یا حاضرنشدن در دادگاه می‌تواند مشکلات جدی بیشتری ایجاد کند. اقرار به گناهکاری یا صدور رأی گناهکاری می‌تواند به مجازات‌هایی بینجامد که هدفشان تنبیه، حفاظت از مردم، کاهش تکرار جرم یا جبران آسیب است. مجازات‌های در دسترس به جرم، شرایط، سابقه و حوزه قضایی بستگی دارند. قربانیان و شاهدان می‌توانند اطلاعات و حمایت دریافت کنند، اما شخصاً بر همه تصمیم‌های مربوط به پیگرد کیفری کنترل ندارند. هر کس با بازداشت، نگهداری، اتهام، خشونت یا خطر فوری روبه‌رو است باید بی‌درنگ کمک مناسب بگیرد.