خانواده در بریتانیا

خانواده پیوندهایی را توصیف می‌کند که بر پایه تولد، ازدواج، مشارکت مدنی، فرزندخواندگی، سرپرستی یا تعهد پایدار شخصی شکل می‌گیرند. خانوار معنای دیگری دارد: فقط به افرادی گفته می‌شود که در یک نشانی زندگی می‌کنند. خانواده‌ها در بریتانیا شکل‌های گوناگونی دارند. ممکن است فردی تنها، با شریک زندگی، با فرزندان، در خانواده‌ای ترکیبی، با خویشاوندان دورتر، یا در شکل دیگری از زندگی همراه با مراقبت از یکدیگر زندگی کند. واژه‌های رایج خانوادگی شامل والد، فرزند، خواهر یا برادر، پدربزرگ یا مادربزرگ، عمه یا خاله، عمو یا دایی، دخترعمو یا پسرعمو، ناپدری یا نامادری، و خویشاوند سببی است. افراد ممکن است این واژه‌ها را به‌ویژه در خانواده‌های ترکیبی، فرزندخوانده، پرورشی و انتخابی به شکل‌های متفاوتی به کار ببرند. بعضی خویشاوندان مرتب یکدیگر را می‌بینند، درحالی‌که برخی دیگر دور از هم زندگی می‌کنند یا تماس محدودی دارند. تماس تلفنی، پیام گروهی، دیدار، جشن‌ها و کمک عملی اغلب پیوندهای خانوادگی را زنده نگه می‌دارند. مسئولیت‌های مراقبتی می‌توانند در چند جهت جریان داشته باشند. بزرگسالان ممکن است از کودکان مراقبت کنند، خویشاوندان از عضو دارای معلولیت خانواده حمایت کنند، و افراد جوان‌تر به والدین یا پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایشان کمک کنند. تصمیم‌های خانوادگی اغلب به پول، مسکن، آموزش، سلامت، جشن‌ها و مراقبت مربوط می‌شوند. گفت‌وگوی روشن مفید است، چون سن، فرهنگ، دین و تجربه شخصی می‌توانند انتظارهای متفاوتی ایجاد کنند. خانواده‌ها می‌توانند هویت، محبت، امنیت، مشورت و حمایت در شرایط اضطراری فراهم کنند. در عین حال، ممکن است با تعارض، فشار، تقسیم نابرابر کار یا مرزهای دشوار همراه باشند. خویشاوندی حق هیچ‌کس را برای حریم خصوصی، رضایت و امنیت از بین نمی‌برد. اگر رفتار خانوادگی کنترل‌گر، آزارگر یا خطرناک شود، فرد می‌تواند از شخصی مورد اعتماد یا متخصص کمک بگیرد.