تاریخ بریتانیا

بریتانیا از آغاز یک کشور واحد و همیشگی نبود. انگلستان، اسکاتلند، ولز و ایرلند از راه پادشاهی‌ها، زبان‌ها، درگیری‌ها، اتحادها و ترتیبات سیاسی متفاوت شکل گرفتند. انگلستان به‌تدریج کنترل سیاسی بیشتری بر ولز به دست آورد، درحالی‌که انگلستان و اسکاتلند بعدتر پادشاهی مشترکی داشتند و سپس اتحادی سیاسی تشکیل دادند. رابطه ایرلند با بریتانیا مسیر متفاوت و اغلب خشونت‌آمیزی داشت که سرانجام به بریتانیای کنونی و کشور مستقل ایرلند انجامید. قدرت سیاسی در گذشته عمدتاً در دست پادشاهان، مالکان زمین و گروه‌های برخوردار از امتیاز بود. به‌مرور زمان، پارلمان قدرتمندتر شد و حق رأی بر اثر فشار، اعتراض، سازمان‌دهی و اصلاحات گسترش یافت. دگرگونی کشاورزی و صنعتی‌شدن کار، شهرها، حمل‌ونقل و زندگی خانوادگی را دگرگون کردند. بریتانیا به قدرتی صنعتی بدل شد، اما رشد صنعتی کار خطرناک، مسکن متراکم، آلودگی و نابرابری عمیق را نیز در پی داشت. امپراتوری بریتانیا از راه تجارت، مهاجرپذیری، قدرت نظامی و حکومت استعماری این کشور را به سرزمین‌هایی در سراسر جهان پیوند داد. این امپراتوری ثروت و پیوندهای جهانی پدید آورد و هم‌زمان به بهره‌کشی، سلب مالکیت، خشونت و نابرابری‌های ماندگار انجامید. دو جنگ جهانی جامعه، اقتصاد و جایگاه جهانی بریتانیا را تغییر دادند. دوره پیرامون این جنگ‌ها و پس از آن‌ها گسترش خدمات عمومی، استعمارزدایی، مهاجرت‌های تازه و دگرگونی دیدگاه‌ها درباره حقوق و شهروندی را نیز به همراه داشت. اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی اکنون نهادهای سیاسی خودگردان با مسئولیت‌های متفاوت دارند. این وضعیت نشان می‌دهد تاریخ‌های ملی درون کشور مشترک همچنان اهمیت دارند. تاریخ در ساختمان‌ها، یادمان‌ها، زبان‌ها، مرزها، نهادها، روایت‌های خانوادگی و بحث‌های عمومی دیده می‌شود. برای درکی فراگیر باید، در کنار حاکمان و جنگ‌ها، به مردم عادی و تجربه اقلیت‌ها نیز توجه کرد.