Bahasa di United Kingdom

Bahasa Inggeris ialah bahasa bersama utama di sebahagian besar United Kingdom, tetapi terdapat banyak loghat dan dialek. Kosa kata, sebutan, rentak dan tatabahasa boleh berubah dengan ketara dalam jarak yang singkat. Bahasa Wales ialah bahasa hidup yang digunakan di rumah, pendidikan, budaya, kehidupan awam dan media, khususnya di Wales. Gaelik Scotland, bahasa Ireland dan Scots mempunyai sejarah, bentuk dan komuniti yang berbeza dan tidak patut dianggap sebagai variasi satu bahasa. Bahasa Isyarat British, yang biasanya dipanggil BSL, ialah bahasa visual dengan tatabahasanya sendiri. Bahasa ini bukan sekadar bahasa Inggeris pertuturan yang disampaikan dengan tangan dan menjadi bahasa penting bagi ramai orang serta komuniti Pekak. Penghijrahan telah menambahkan banyak bahasa komuniti dalam kehidupan harian. Keluarga berbilang bahasa, kedai, sekolah, tempat kerja, kumpulan budaya dan tempat ibadat merupakan ciri biasa bandar dan kota. Bahasa Inggeris British kerap menggunakan permintaan tidak langsung, pernyataan yang merendah-rendahkan sesuatu, humor dan ungkapan tempatan. Frasa sopan mungkin membawa maksud tidak setuju atau rasa mendesak, jadi pelajar mendapat manfaat dengan memberi perhatian kepada nada dan keadaan. Loghat tidak mengukur kecerdasan, pendidikan atau kebolehpercayaan. Orang mungkin mengekalkan loghat tempatan, mengubah pertuturan mengikut suasana atau menggunakan beberapa bahasa; tiada satu pilihan pun kurang sah. Komunikasi yang jelas mungkin memerlukan kata-kata mudah, pengulangan, tulisan, terjemahan, jurubahasa, sari kata atau sokongan bahasa isyarat. Bercakap dengan lebih kuat tidak menyelesaikan halangan bahasa melainkan masalah sebenar ialah kelantangan suara. Bahasa membuka peluang, rasa kebersamaan dan akses kepada perkhidmatan, tetapi juga boleh menjadi punca pengecualian. Rasa hormat berkembang apabila orang menghargai bahasa tempatan sambil membantu semua orang memahami maklumat penting.