Alam semula jadi di United Kingdom

United Kingdom mempunyai kepelbagaian landskap yang merangkumi gunung, tanah tinggi berpaya, hutan, padang rumput, tanah pertanian, tanah lembap, sungai, muara, pantai dan habitat marin. Keempat-empat negaranya mempunyai landskap yang berbeza serta aturan pemuliharaan masing-masing. Kepelbagaian biologi bermaksud pelbagai jenis hidupan, perbezaan genetik dalam sesuatu spesies dan ekosistem yang dibentuk olehnya. Kawasan yang mempunyai banyak habitat asli yang saling berhubung sering lebih berdaya tahan berbanding petak habitat yang terpencil. Hidupan liar yang biasa ditemui di Britain termasuk burung taman, serangga, mamalia kecil, bunga liar dan kulat. Sesetengah spesies tersebar luas, manakala yang lain memerlukan habitat khas atau perlindungan teliti. Habitat menyediakan makanan, air, tempat berlindung, tempat pembiakan dan laluan untuk bergerak. Pagar tanaman, kolam, pokok tua, tebing sungai, bukit pasir dan kawasan hijau bandar semuanya boleh menjadi bahagian penting dalam rangkaian ekologi yang lebih luas. Kawasan perlindungan mempunyai nama dan tujuan tempatan yang berbeza. Taman Negara dan Kawasan Keindahan Semula Jadi Luar Biasa atau Landskap Negara memberikan tumpuan kuat kepada landskap bernilai, manakala Tapak Kepentingan Saintifik Khas dan Rizab Alam Semula Jadi Negara melindungi ciri semula jadi yang penting. Badan awam, badan amal, petani, pengusaha hutan, nelayan, pemilik tanah, penyelidik, sukarelawan dan komuniti tempatan semuanya membantu mengurus alam semula jadi. Pemuliharaan mungkin melibatkan pemulihan habitat, kawalan terhadap tekanan yang merosakkan, pemantauan spesies atau usaha membolehkan proses semula jadi pulih. Orang ramai secara amnya boleh menikmati banyak kawasan semula jadi, tetapi hak akses dan peraturan berbeza di England, Scotland, Wales dan Ireland Utara. Pengunjung patut mematuhi papan tanda, mengawal anjing dengan bertanggungjawab, tidak mengganggu hidupan liar dan meninggalkan kawasan seperti keadaan asalnya. Alam semula jadi menghadapi tekanan akibat kehilangan habitat, pencemaran, spesies invasif, penggunaan tanah secara intensif, penyakit dan perubahan iklim. Menanam sesuatu tidak semestinya membantu kerana spesies, lokasi, masa dan penjagaan jangka panjang yang sesuai semuanya penting. Pemulihan alam semula jadi boleh meningkatkan kesejahteraan, menyimpan karbon, menyokong pendebunga, mengurangkan sebahagian risiko banjir dan menjadikan sesuatu tempat lebih menarik. Pemulihan tetap memerlukan ruang, pengurusan yang sabar, bukti yang kukuh dan kerjasama di luar taman individu.