טראַדיציעס אין פֿאַראייניקטן קעניגרייך

אַ טראַדיציע איז אַ מנהג וואָס ווערט איבערגעגעבן צווישן מענטשן אָדער איבערגעחזרט ווײַל אַ גרופּע גיט אים אַ ווערט. אין פֿאַראייניקטן קעניגרייך קענען טראַדיציעס זײַן נאַציאָנאַל, רעגיאָנאַל, רעליגיעז, בירגערלעך, פּראָפֿעסיאָנעל, משפּחה־באַזירט אָדער נײַ געשאַפֿן. סעזאָנאַלע מנהגים נעמען אַרײַן ווינטער־פֿײַערונגען, פֿרילינג־געשעענישן, שניט־אַקטיוויטעטן און זומער־פֿעסטיוואַלן. ניטל און פּסחא זענען ברייט באַקאַנט, אָבער מענטשן קענען זיי היטן רעליגיעז, קולטורעל אָדער געשעפֿטלעך, אָדער גאָר נישט. ציבורדיקע און בירגערלעכע טראַדיציעס נעמען אַרײַן דערמאָנונג־צערעמאָניעס, קעניגלעכע געשעענישן, פּאַראַדן און אָרטיקע קאַמעמאָראַציעס. באַטייליקונג און אויסטײַטשונג זענען אַנדערש, בפֿרט ווען אַ טראַדיציע רירט אָן אידענטיטעט, רעליגיע, מיליטערישער געשיכטע אָדער פּאָליטיק. ענגלאַנד, סקאָטלאַנד, וואַלעס און צפֿון־אירלאַנד האָבן באַזונדערע פֿײַערונגען און סימבאָלן. בײַשפּילן זענען געשעענישן פֿאַרבונדן מיט Burns אין סקאָטלאַנד, עיסטעדפֿאָד־טראַדיציעס אין וואַלעס און אַ סך אָרטיקע פֿײַערונגען פֿאַר פּאַטראָן־קדושים, מוזיק, ספּאָרט און קהילות. Bonfire Night איז פֿאַרבונדן מיט פֿײַערן, פֿײַערווערק און דער דערמאָנונג פֿון דעם דורכגעפֿאַלענעם Gunpowder Plot. די הײַנטיקע באַטייליקונג דרייט זיך בעיקר אַרום סעזאָנאַלער פֿאַרווײַלונג און זיכערהייט, כאָטש די געשעעניש האָט אַ היסטאָרישע געשיכטע. עסן, קליידער, מוזיק, טאַנץ, מעשׂיות, שפּילן און אופֿנים פֿון הכנסת־אורחים ברענגען אָפֿט טראַדיציע אַרײַן אין טאָג־טעגלעכן לעבן. משפּחות פּאַסן אָפֿט אָן די מנהגים ווען דורות, גלויבנס, ערטער אָדער באַציִונגען טוישן זיך. טראַדיציעס קענען שאַפֿן צוזאַמענהאַנג, המשכיות, פֿאַרגעניגן און אַ געמיינזאַמען זכּרון. זיי קענען אויך אויסשליסן מענטשן, פֿאַרפּשוטערן שווערע געשיכטע, ברענגען הוצאות אָדער ראַש, אָדער דריקן אויף די וואָס ווילן זיך נישט באַטייליקן. אַ געזונטע טראַדיציע קען מען דערקלערן, מע קען איר זיך פֿרײַוויליק צוקומען און זי ענדערן ווען זי שאַפֿט שאָדן. רעספּעקטירן אַ מנהג מיינט נישט אַז מען מוז גלייבן אַז ער האָט תּמיד עקזיסטירט אָדער אַז מע טאָר אים קיינמאָל נישט ענדערן.