ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ

ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਕੱਲੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਈ ਲੋਕ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਆਮ ਢਾਂਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀਮਤ ਦੇਣਦਾਰੀ ਕੰਪਨੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ LLC ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਗਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਕਾਨੂੰਨੀ ਢਾਂਚਾ ਮਾਲਕੀ, ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ, ਕਾਗਜ਼ੀ ਕਾਰਵਾਈ, ਟੈਕਸਾਂ ਅਤੇ ਮਾਲਕਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਜੋਖਮ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ’ਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਢਾਂਚਾ ਅਸਲ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਨਹੀਂ। ਕਾਰੋਬਾਰ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਨਿਯਮਾਂ ਅਧੀਨ ਸੰਗਠਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਕੁਝ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਸੰਘੀ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ, ਪਰਮਿਟ, ਟੈਕਸ ਖਾਤੇ ਅਤੇ ਢੁੱਕਵਾਂ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਨਾਮ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਝਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਵੇਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਗਾਹਕ ਕਿਵੇਂ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਉਂ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੈਸੇ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਵੱਖਰਾ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਖਾਤਾ, ਇਨਵੌਇਸ, ਰਸੀਦਾਂ, ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ, ਨਕਦੀ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਟੈਕਸਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਲਈ ਪੈਸਾ ਵੱਖ ਰੱਖਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਵਿਕਰੀ ਦੀ ਰਕਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਨਹੀਂ। ਕਾਰੋਬਾਰ ਕੀਮਤ, ਸਪੁਰਦਗੀ, ਭੁਗਤਾਨ, ਕੰਮ ਦੀ ਮਾਲਕੀ, ਗੁਪਤਤਾ ਅਤੇ ਗੜਬੜ ਹੋਣ ’ਤੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਹ ਦੱਸਣ ਲਈ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਸਪਸ਼ਟ ਲਿਖਤੀ ਸ਼ਰਤਾਂ ਉਲਝਣ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਮਚਾਰੀ, ਸੁਤੰਤਰ ਠੇਕੇਦਾਰ, ਸਪਲਾਇਰ, ਭਾਈਵਾਲ ਜਾਂ ਸਵੈਸੇਵੀ ਵਰਤ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਅਤੇ ਢੁੱਕਵੇਂ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬੀਮਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ, ਡਾਟਾ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਬੈਕਅੱਪ ਅਤੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਆਮ ਜੋਖਮਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਲਾਗਤਾਂ ਅਤੇ ਮੰਗ ਸਮਝਣਯੋਗ ਰਹਿਣ।