Dokar farar hula a Amurka

Dokar farar hula a Amurka ba tana nufin cewa ƙasar na amfani da kundin dokar farar hula irin na nahiyar Turai ba. Amurka ta fi haɗa dokoki da ƙa’idojin common law da suka bunƙasa ta hanyar hukuncin kotuna, kuma ƙa’idoji sun bambanta tsakanin tsarin tarayya da na jihohi. A shari’ar farar hula yawanci akwai mai ƙara da ya gabatar da da’awa da wanda ake ƙara da ya amsa. Da’awar na iya shafar kwangila, sakaci, dukiya, rauni, halayen kasuwanci, bashi, sirri ko wani haƙƙi na mutum. Tsarin da aka saba bi ya haɗa da buƙata ko ƙorafi, isar da takardun shari’a, amsa, buƙatun farko ga kotu, musayar bayanan shari’a, tattaunawar sasanci, shari’a, hukunci da yiwuwar ɗaukaka ƙara. Shari’o’i da dama kan ƙare kafin a je kotu ta hanyar shawarwari, sasanci, sulhu ko janye ƙara da son rai. Mai ƙara yawanci dole ne ya tabbatar da muhimman sassan da’awarsa bisa mizanin shaidar da ta dace, wanda sau da yawa shi ne fifikon yiwuwar gaskiya. Wannan yawanci yana nufin nuna cewa da’awar ta fi yiwuwa ta zama gaskiya fiye da ƙarya, duk da cewa wasu batutuwa na amfani da mizanan daban. Hanyoyin samun mafita na iya haɗawa da diyya, mayar da dukiya, aiwatar da kwangila, umarnin kotu na hana wani abu, sanarwar haƙƙoƙi ko kuɗaɗen da doka ta amince a biya. Diyya ta hukunci tana da iyaka, kuma ba a bayar da ita a kowace shari’a ba. Kotuna na da ƙa’idojin ikon sauraron shari’a bisa wuri, ɓangarorin shari’ar, abin da ake gardama a kai, kuma wani lokaci adadin kuɗin da abin ya shafa. Kwangila na iya ƙunsar sashe na zaɓen wurin shari’a, sashe na sasanci, buƙatar sanarwa ko sashe na zaɓen dokar da za a yi amfani da ita. Shaidu na iya haɗawa da kwangiloli, rasitoci, hotuna, bayanan lafiya, rahotannin dubawa, saƙonni, shaidar masu gani da kuma ra’ayoyin ƙwararru. Ɓangare ya kamata ya adana bayanan da suka dace, kuma ya guji sauyawa, lalata ko ɓoye su. Babban ƙalubalen shi ne da’awoyin farar hula na iya samun wa’adin shigar da ƙara, kuɗaɗen kotu, ƙa’idojin shari’a da matsalolin karɓar kuɗi bayan hukunci. Kafin kashe lokaci ko kuɗi a shari’a, ya kamata mutum ya gano kotun da ta dace, mafitar da ake tsammani da ƙimar da’awar.