ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਖਰਚੇ

ਖਰਚਾ ਉਹ ਪੈਸਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਉਤਪਾਦ, ਸੇਵਾ, ਰਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲਾਭ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੁੱਲ ਖਰਚਾ ਥਾਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਆਕਾਰ, ਕੰਮ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ’ਤੇ ਬਹੁਤ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਿਹਾਇਸ਼ ਅਕਸਰ ਵੱਡਾ ਖਰਚਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਰਾਇਆ ਜਾਂ ਗਿਰਵੀ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤ, ਯੂਟਿਲਿਟੀ ਬਿੱਲ, ਜਾਇਦਾਦ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਫੀਸਾਂ, ਰੱਖ-ਰਖਾਅ, ਬੀਮਾ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫੀਸਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਖਰਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ, ਕੱਪੜੇ, ਘਰੇਲੂ ਸਮਾਨ, ਫ਼ੋਨ ਸੇਵਾ, ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਦੇਖਭਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਿਯਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਹੋਰ ਵਰਤੋਂ ਜਾਂ ਮੌਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲਦੇ ਹਨ। ਆਵਾਜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਾਰ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤ, ਬਾਲਣ, ਮੁਰੰਮਤ, ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ, ਬੀਮਾ, ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ, ਪਾਰਕਿੰਗ ਜਾਂ ਸਵਾਰੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਖਰੀਦ ਕੀਮਤ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮਾਲਕੀ ਦਾ ਕੁੱਲ ਖਰਚਾ ਵੀ ਘੱਟ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਖਰਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੀਮਾ ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ, ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਰਕਮ, ਸਹਿ-ਭੁਗਤਾਨ, ਸਿੱਕਾ-ਬੀਮਾ, ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਆ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਲੈਣ ਵੇਲੇ ਭਰੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਰਕਮ ਵਿਚਲਾ ਫ਼ਰਕ ਸਮਝਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਟੈਕਸ ਅਤੇ ਟਿਪਾਂ ਵਸਤਾਂ ਜਾਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕੀਮਤ ’ਤੇ ਅਸਰ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਖਰੀਦ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਕੀਮਤ ਵਿੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਵੇਲੇ ਜੋੜੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਰਕਮ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਕੁਝ ਖਰਚੇ ਇੱਕ ਮਿਆਦ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਰਾਇਆ, ਜਦਕਿ ਬਦਲਦੇ ਖਰਚੇ ਜਿਵੇਂ ਕਰਿਆਨਾ ਜਾਂ ਬਾਲਣ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਾਲਾਨਾ ਅਤੇ ਬੇਤਰਤੀਬ ਖਰਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਰਕਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਨਾ ਆਉਣ। ਲਾਭਦਾਇਕ ਬਜਟ ਵਿੱਚ ਘਰ ਲਿਆਂਦੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਖਰਚਿਆਂ, ਲਚਕੀਲੇ ਖਰਚਿਆਂ, ਕਰਜ਼ੇ ਦੀਆਂ ਕਿਸ਼ਤਾਂ, ਬੱਚਤ ਅਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਕਸਦ ਹਰ ਡਾਲਰ ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਚੋਣਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਬਦਲਾਅ ਲਈ ਥਾਂ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਕਈ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅਸਲ ਖਰਚੇ ਦਰਜ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦਬਾਅ ਪਛਾਣੋ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਰਤੋਂਯੋਗ ਬਦਲਾਅ ਕਰੋ ਜਿਸ ਦੀ ਅਗਲੀ ਬਜਟ ਸਮੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।