حقوق کیفری در ایالات متحده

حقوق کیفری در ایالات متحده را دولت اجرا می‌کند، نه یک فرد خصوصی. بیشتر پرونده‌ها بر اساس قانون ایالتی رسیدگی می‌شوند، درحالی‌که قانون فدرال به موضوعات مرتبط با اختیارات فدرال، مرزهای ملی، اموال فدرال، فعالیت‌های میان‌ایالتی یا برخی جرایم فدرال می‌پردازد. جرم‌ها اغلب به دو دسته تخلف سبک و جرم سنگین تقسیم می‌شوند. تخلف سبک عموماً کم‌اهمیت‌تر است، درحالی‌که جرم سنگین ممکن است مجازات احتمالی طولانی‌تر و پیامدهای ماندگارتری داشته باشد. معنای دقیق و مجازات به حوزه قضایی و جرم بستگی دارد. یک پرونده معمولی ممکن است شامل تحقیق، بازداشت یا احضاریه، ثبت مشخصات بازداشت‌شده، نخستین حضور در دادگاه، طرح اتهام، وثیقه یا شرایط آزادی، تبادل ادله، درخواست‌های حقوقی، گفت‌وگو درباره توافق اقرار، محاکمه، صدور حکم و تجدیدنظر احتمالی باشد. هر پرونده‌ای همه این مراحل را طی نمی‌کند. دولت باید در محاکمه اتهام را فراتر از تردید معقول ثابت کند. فرد متهم بی‌گناه فرض می‌شود، مگر آنکه اتهام ثابت یا پرونده از راه اقراری قانونی حل‌وفصل شود. افرادی که به جرم متهم می‌شوند عموماً از حقوق شکلی مهمی برخوردارند، از جمله حق سکوت، حق برخورداری از وکیل و حق به چالش کشیدن پرونده دولت. قواعد برخورد با پلیس بسته به اینکه از فرد بازجویی، او را متوقف، بازرسی یا بازداشت کنند، ممکن است متفاوت باشد. بسیاری از پرونده‌ها به‌جای محاکمه با توافق اقرار پایان می‌یابند. اقرار می‌تواند عدم‌قطعیت را کاهش دهد، اما ممکن است محکومیت و پیامدهای جانبی به دنبال داشته باشد؛ بنابراین باید فقط پس از درک اتهام، ادله، مجازات و آثار آینده آن بررسی شود. مجازات می‌تواند شامل حبس، آزادی تحت نظارت، جریمه، جبران خسارت، درمان، خدمات اجتماعی یا شرایط دیگری باشد. محکومیت ممکن است بر مهاجرت، مجوزها، مسکن، حقوق مربوط به سلاح گرم، مشاغل حرفه‌ای و پرونده‌های کیفری آینده نیز اثر بگذارد. روند کیفری بر حسب حوزه قضایی تفاوت دارد و جزئیات کوچک می‌توانند نتیجه را تغییر دهند. هرکس به‌عنوان مظنون با او تماس گرفته شد، بازداشت یا متهم شد یا ابلاغیه دادگاه دریافت کرد، باید از گفت‌وگوی عمومی درباره واقعیت‌های پرونده خودداری کند و بی‌درنگ به وکیل مدافع کیفری یا وکیل تسخیری مراجعه کند.