სისხლის სამართალი შეერთებულ შტატებში

ამერიკის შეერთებულ შტატებში სისხლის სამართალს მთავრობა აღასრულებს და არა კერძო პირი. საქმეების უმეტესობა შტატის კანონმდებლობით განიხილება, ხოლო ფედერალური კანონი ეხება ფედერალურ უფლებამოსილებასთან, ეროვნულ საზღვრებთან, ფედერალურ ქონებასთან, შტატებს შორის ქმედებებთან ან კონკრეტულ ფედერალურ დანაშაულებთან დაკავშირებულ საკითხებს. დანაშაულებს ხშირად ნაკლებად მძიმე დანაშაულებად და მძიმე დანაშაულებად ყოფენ. ნაკლებად მძიმე დანაშაული, ზოგადად, უფრო მსუბუქია, ხოლო მძიმე დანაშაულს შეიძლება უფრო ხანგრძლივი სასჯელი და უფრო ხანგრძლივი შედეგები მოჰყვეს. ზუსტი მნიშვნელობა და სასჯელი იურისდიქციასა და დანაშაულზეა დამოკიდებული. ტიპური საქმე შეიძლება მოიცავდეს გამოძიებას, დაკავებას ან სასამართლოში გამოცხადების უწყებას, დაკავების პროცედურას, სასამართლოში პირველ გამოცხადებას, ბრალის წაყენებას, გირაოს ან გათავისუფლების პირობებს, მტკიცებულებების გაცვლას, შუამდგომლობებს, ბრალის აღიარებაზე მოლაპარაკებას, სასამართლო განხილვას, სასჯელის დანიშვნასა და შესაძლო გასაჩივრებას. ყველა საქმე ყველა ეტაპს არ გადის. სასამართლო განხილვისას ბრალდებადი დანაშაულის დამტკიცება მთავრობას გონივრულ ეჭვს მიღმა მართებს. ბრალდებული უდანაშაულოდ ითვლება, სანამ საქმე არ დამტკიცდება ან კანონიერად გაფორმებული ბრალის აღიარებით არ დასრულდება. დანაშაულში ბრალდებულ პირებს, ზოგადად, მნიშვნელოვანი საპროცესო უფლებები აქვთ, მათ შორის დუმილის უფლება, ადვოკატის უფლება და მთავრობის საქმის გასაჩივრების უფლება. პოლიციასთან შეხვედრის წესები შეიძლება განსხვავდებოდეს იმის მიხედვით, პირს კითხავენ, აკავებენ, ჩხრეკენ თუ აპატიმრებენ. ბევრი საქმე სასამართლო განხილვის ნაცვლად ბრალის აღიარებაზე შეთანხმებით სრულდება. ასეთმა აღიარებამ შეიძლება გაურკვევლობა შეამციროს, მაგრამ მსჯავრდებასა და სხვა თანმდევ შედეგებს გამოიწვიოს, ამიტომ გადაწყვეტილება მხოლოდ ბრალდების, მტკიცებულებების, სასჯელისა და მომავალი შედეგების გააზრების შემდეგ უნდა განიხილოთ. სასჯელი შეიძლება მოიცავდეს პატიმრობას, პირობით მსჯავრს, ჯარიმებს, ზიანის ანაზღაურებას, მკურნალობას, საზოგადოებრივ სამუშაოს ან სხვა პირობებს. მსჯავრდებამ შეიძლება გავლენა იქონიოს საიმიგრაციო საკითხებზე, ლიცენზიებზე, საცხოვრებელზე, ცეცხლსასროლი იარაღის ფლობის უფლებაზე, პროფესიულ საქმიანობასა და მომავალ სისხლის სამართლის საქმეებზე. მთავარი შეზღუდვა ისაა, რომ სისხლის სამართლის პროცედურები იურისდიქციის მიხედვით განსხვავდება და მცირე ფაქტებმაც შეიძლება შედეგი შეცვალოს. ვინც ეჭვმიტანილად დაუკავშირდებიან, დააკავებენ, ბრალს წაუყენებენ ან სასამართლოს უწყებას ჩააბარებენ, საჯაროდ არ უნდა განიხილოს საქმის ფაქტები და დროულად უნდა მიმართოს სისხლის სამართლის დაცვის ადვოკატს ან დანიშნულ დამცველს.