ภัยพิบัติในสหรัฐอเมริกา

สหรัฐอเมริกาใช้แนวทางเตรียมรับมือภัยทุกประเภท เพราะแต่ละพื้นที่เผชิญอันตรายต่างกัน โดยปกติรัฐบาลท้องถิ่นจะจัดการตอบสนองขั้นแรก ส่วนรัฐ ชนเผ่า และรัฐบาลกลางอาจให้ความช่วยเหลือเพิ่มเติมเมื่อเหตุการณ์ใหญ่เกินกว่าทรัพยากรในท้องถิ่นจะรับมือได้ สำนักงานจัดการเหตุฉุกเฉินในท้องถิ่น หน่วยดับเพลิง ตำรวจ หน่วยงานโยธาธิการ โรงพยาบาล และกลุ่มอาสาสมัครทำงานร่วมกันระหว่างเกิดเหตุ FEMA หรือสำนักงานจัดการเหตุฉุกเฉินกลาง สนับสนุนการประสานงาน โครงการช่วยเหลือ การวางแผน และการฟื้นฟูหลังภัยพิบัติครั้งใหญ่ คำเตือนอาจส่งผ่าน Wireless Emergency Alerts การแจ้งเตือนสภาพอากาศ NOAA Weather Radio ข้อความจากท้องถิ่น โทรทัศน์ วิทยุ หรือไซเรนกลางแจ้ง คำเตือนอาจแจ้งให้หลบภัย หลีกเลี่ยงพื้นที่ เตรียมออกจากพื้นที่ หรืออพยพทันที การปฏิบัติที่ปลอดภัยที่สุดขึ้นอยู่กับภัยและคำสั่งอย่างเป็นทางการ พายุทอร์นาโดมักต้องหลบในพื้นที่ภายในอาคารที่แข็งแรง น้ำท่วมอาจต้องย้ายไปยังที่สูง ส่วนไฟป่าหรือเฮอริเคนอาจต้องอพยพก่อนที่ถนนจะเป็นอันตราย แผนครัวเรือนรับมือภัยพิบัติโดยทั่วไปมีข้อมูลติดต่อฉุกเฉิน จุดนัดพบ ความต้องการด้านยา สัตว์เลี้ยง การเดินทาง เอกสาร และแผนสำหรับเด็กหรือผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือ ครัวเรือนควรเตรียมน้ำ อาหาร อุปกรณ์ปฐมพยาบาล ไฟฉาย แบตเตอรี่ ที่ชาร์จ เครื่องมือพื้นฐาน และยาที่จำเป็นไว้ด้วย หน่วยงานท้องถิ่น องค์กรอาสาสมัคร หรือหน่วยงานพันธมิตรด้านฉุกเฉินอาจเปิดศูนย์พักพิง ศูนย์พักพิงให้สถานที่ปลอดภัยและความช่วยเหลือพื้นฐานได้ แต่อาจมีความเป็นส่วนตัว สิ่งของ ความสะดวกในการเข้าถึง หรือพื้นที่สำหรับสัตว์จำกัด ประกันภัยมักมีความสำคัญต่อบ้าน ยานพาหนะ ความต้องการด้านสุขภาพ และทรัพย์สิน เพราะความช่วยเหลือจากภาครัฐเมื่อเกิดภัยพิบัติไม่ใช่สิ่งทดแทนประกันภัย ความช่วยเหลือจาก FEMA หรือการสนับสนุนอื่นจากรัฐบาลอาจขึ้นอยู่กับการประกาศภัยพิบัติ ประเภทความเสียหาย คุณสมบัติ และโครงการที่มีอยู่ การฟื้นฟูอาจรวมถึงที่พักชั่วคราว การเก็บกวาดเศษซาก การซ่อมแซม ความช่วยเหลือทางการเงิน การให้คำปรึกษา และการสร้างใหม่ ความช่วยเหลือมักมีข้อจำกัด จึงควรบันทึกความเสียหาย ปฏิบัติตามคำแนะนำด้านความปลอดภัย ระวังกลโกง และสอบถามเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นหรือองค์กรช่วยเหลือที่เป็นที่ยอมรับว่ามีความช่วยเหลือใดบ้าง