ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਨਾਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹੇ ਜਾਂ ਅਣਵਿਆਹੇ ਮਾਪੇ, ਇਕੱਲੇ ਮਾਪੇ, ਗੋਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਮਿਲੇ-ਜੁਲੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਜਾਂ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ, ਭੈਣ-ਭਰਾ ਜਾਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰਿਵਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਉਹ ਲੋਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕੋ ਪਤੇ ’ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਘਰਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਜਾਂ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੰਪਰਕ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ, ਫ਼ੋਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਆਨਲਾਈਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮਾਪੇ ਅਤੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ, ਰਿਹਾਇਸ਼, ਸਿੱਖਿਆ, ਸਿਹਤ ਸਬੰਧੀ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ, ਆਵਾਜਾਈ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਬਾਲਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਂਝੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਸਕੂਲਾਂ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਨਿਭਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਰੂਪ ਹੈ, ਪਰ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ, ਗੋਦ ਲੈਣ, ਜਨਮ, ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਬੱਚਾ ਲੈਣ, ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਜਾਂ ਨੇੜਲੇ ਨਿੱਜੀ ਨਾਤਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੇਬਲ ਨਾਲੋਂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਅਸਲ ਭੂਮਿਕਾ ਅਕਸਰ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਵਾਜ ਇਲਾਕੇ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਧਰਮ, ਆਮਦਨ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਖਾਣਾ, ਛੁੱਟੀਆਂ, ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ, ਜਸ਼ਨ, ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਗੱਲਬਾਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰ ਅਕਸਰ ਜਨਮ, ਵੱਖ ਹੋਣ, ਘਰ ਬਦਲਣ, ਬਿਮਾਰੀ, ਨੌਕਰੀ ਬਦਲਣ ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਦੇ ਬਾਲਗ ਹੋਣ ਵੱਲ ਤਬਦੀਲੀ ਵਰਗੇ ਬਦਲਾਅ ਇਕੱਠੇ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ। ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਆਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਟਕਰਾਅ, ਦੂਰੀ, ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਅਸਮਾਨ ਵੰਡ, ਪੈਸੇ ਦਾ ਦਬਾਅ, ਨਿੱਜਤਾ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਿਹਾਰ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਇੱਕ ਲਾਭਦਾਇਕ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਇਹ ਪਛਾਣਨਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਸਹਾਇਤਾ-ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹਨ, ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਹੜੀ ਮਦਦ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਲਈ ਸਪਸ਼ਟ ਸਹਿਮਤੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ। ਲਿਖਤੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀਆਂ, ਸਾਂਝੇ ਖ਼ਰਚਿਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਅਹਿਮ ਸੰਪਰਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।