غذا در ایالات متحده

ایالات متحده غذای ملی واحدی ندارد، زیرا عادت‌های غذایی در مناطق و جوامع مختلف متفاوت است. از غذاهای رایج می‌توان به ساندویچ، سوپ، سالاد، غذای کبابی، محصولات پخته‌شده، غذاهای برنجی و خوراک‌های بسیاری اشاره کرد که جوامع مهاجر با خود آورده‌اند. فروشگاه‌های مواد غذایی معمولاً محصولات تازه، گوشت، غذاهای دریایی، لبنیات، مواد غذایی منجمد و بسته‌بندی‌شده، نوشیدنی و لوازم خانه می‌فروشند. بازارهای کشاورزان و فروشگاه‌های تخصصی می‌توانند محصولات محلی، ارگانیک، فرهنگی یا فصلی عرضه کنند. رستوران‌ها از فست‌فود و غذاخوری‌های غیررسمی تا کافه‌ها، کامیون‌های فروش غذا، رستوران‌های خانوادگی و سالن‌های غذاخوری رسمی را شامل می‌شوند. منوها ممکن است اندازه سهم، مواد تشکیل‌دهنده، روش پخت و مواد حساسیت‌زا را توضیح دهند. در رستوران‌ها معمولاً آب لوله‌کشی سرو می‌شود، مگر اینکه مشتری نوشیدنی دیگری بخواهد. شارژ دوباره برخی نوشابه‌ها رایج است، اما همگانی نیست و ممکن است برای همه نوشیدنی‌ها اعمال نشود. صورت‌حساب رستوران معمولاً مالیات فروش را اضافه می‌کند و در سرویس سر میز، مشتری معمولاً انعام را خودش تعیین می‌کند. مبلغ مورد انتظار به کیفیت و نوع سرویس بستگی دارد، درحالی‌که شیوه انعام‌دادن در سفارش از پیشخوان ممکن است متفاوت باشد. روی بسته‌های غذا معمولاً اطلاعات تغذیه‌ای، مواد تشکیل‌دهنده، اندازه هر وعده و هشدارهای مواد حساسیت‌زا درج می‌شوند. افراد دارای حساسیت غذایی باید آن را روشن به کارکنان رستوران بگویند و بدانند که آشپزخانه مشترک همچنان می‌تواند خطر ایجاد کند. در ایالات متحده از واحدهایی مانند پوند، اونس، فنجان، پیمانه پاینت و اونس مایع استفاده می‌شود. بنابراین، هنگام استفاده از دستورهای غذایی کشورهای دیگر شاید لازم باشد اندازه‌ها را تبدیل کنید. غذا همچنین فعالیتی اجتماعی است و شامل وعده‌های مشترک، باربیکیو، ناهار مدرسه، تعطیلات و رویدادهای اجتماعی می‌شود. رژیم غذایی افراد ممکن است گیاه‌خواری، وگان، دینی، پزشکی یا بر پایه سلیقه باشد و بسیاری از رستوران‌ها گزینه‌های جایگزین ارائه می‌کنند.