دوستی در ایالات متحده

در ایالات متحده، دوستی معمولاً رابطه‌ای است که افراد خودشان انتخاب می‌کنند، نه نقشی رسمی در خانواده یا محل کار. دوستان ممکن است علایق، تجربه‌ها، شوخی، مشورت، کمک عملی یا پشتیبانی عاطفی را با هم سهیم شوند. دوستی‌ها اغلب از طریق مدرسه، کار، محله، ورزش، سرگرمی‌ها، کار داوطلبانه، جوامع دینی یا دوستان مشترک آغاز می‌شوند. ارتباط منظم و فعالیت‌های مشترک به افراد کمک می‌کند بفهمند آیا این رابطه برایشان راحت و قابل‌اعتماد است. میزان صمیمیت در دوستی‌ها متفاوت است. برخی بر فعالیت‌های مشترک استوارند، در حالی که برخی دیگر شامل گفت‌وگوهای شخصی، ارتباط مکرر، حمایت در روزهای دشوار یا احساس وفاداری قوی می‌شوند. ارتباط ممکن است مستقیم یا غیررسمی باشد. پیامک، تماس تلفنی، شبکه‌های اجتماعی، تماس تصویری، صرف غذا، پیاده‌روی و فعالیت‌های گروهی از راه‌های رایج حفظ دوستی‌اند، به‌ویژه وقتی افراد دور از هم زندگی می‌کنند. دوستی سالم شامل علاقهٔ متقابل و احترام به مرزهای هر فرد است. دوستان می‌توانند اختلاف‌نظر داشته باشند، زندگی‌های جداگانه‌ای داشته باشند و بدون تهدید، فشار، توهین یا تنبیه «نه» بگویند. دوستان ممکن است برای نیازهای روزمره، مانند گوش‌دادن، اسباب‌کشی، رفت‌وآمد، آشناکردن افراد، جشن‌گرفتن یا حمایت کوتاه‌مدت کمک کنند. کمک عملی باید روشن، داوطلبانه و برای هر دو نفر واقع‌بینانه باشد. دوستی‌ها ممکن است به‌دلیل کار، مدرسه، رابطه‌ها، پدرومادری، بیماری، جابه‌جایی یا تغییر اولویت‌ها عوض شوند. کم‌فروغ‌شدن یک دوستی همیشه به معنی شکست آن نیست، اما تلاش یک‌طرفهٔ مکرر می‌تواند هشداری مفید باشد. یک گام نخست مفید این است که یک فعالیت مشترک و یک راه منظم برای در ارتباط ماندن انتخاب کنید. پیش از درمیان‌گذاشتن اطلاعات شخصی بیشتر، توجه کنید که ارتباط محترمانه، متعادل و امن به نظر می‌رسد یا نه.