अमेरिकेतील गुंतवणूक

गुंतवणूक म्हणजे एखादी मालमत्ता मूल्यवान होईल किंवा उत्पन्न देईल या आशेने पैसे वापरून ती खरेदी करणे. सुरक्षिततेसाठी आणि सहज उपलब्धतेसाठी बँक खात्यात पैसे ठेवण्यापेक्षा हा वेगळा प्रकार आहे. समभाग म्हणजे कंपनीतील मालकीचा हिस्सा. समभागाचे मूल्य वाढू शकते किंवा लाभांश मिळू शकतो; पण कंपनी किंवा व्यापक बाजाराची कामगिरी खराब झाल्यास किंमत झपाट्याने घसरू शकते. बाँड म्हणजे सरकार, कंपनी किंवा इतर कर्जदारांना दिलेले कर्ज. त्यावर व्याज मिळू शकते; पण कर्जदाराने परतफेड न करणे, व्याजदर बदलणे आणि पैशाची क्रयशक्ती कमी होणे असे धोके असतात. म्युच्युअल फंड आणि एक्स्चेंज-ट्रेडेड फंड (ETF) हे अनेक मालमत्ता एकत्र ठेवतात. एका फंडामुळे पैसे अनेक कंपन्यांमध्ये किंवा बाँडमध्ये विभागले जाऊ शकतात; मात्र विविधीकरणाने सर्व धोके नाहीसे होत नाहीत. अमेरिकेत गुंतवणूक खरेदी-विक्री करण्यासाठी दलाली खाते हा सामान्य पर्याय आहे. 401(k) किंवा वैयक्तिक निवृत्ती खाते (Individual Retirement Account) यांसारख्या निवृत्ती खात्यांमध्ये दीर्घकालीन बचतीला प्रोत्साहन देणारे कर नियम लागू असू शकतात. गुंतवणूकदारांनी उद्दिष्ट, कालावधी आणि तोटा सहन करण्याची क्षमता यांच्याशी गुंतवणूक योजना जुळवावी. लवकर लागणाऱ्या पैशांची गरज रोज बदलू शकणाऱ्या मालमत्तांवर मोठ्या प्रमाणात अवलंबून ठेवू नये. खर्च, कर, महागाई, फसवणूक आणि भावनेच्या भरात घेतलेले निर्णय यांमुळे परतावा कमी होऊ शकतो. वारंवार व्यवहार करणे आणि सर्व पैसे एका कंपनीत किंवा क्षेत्रात ठेवणे असे धोके निर्माण करू शकते जे सुरुवातीला लक्षात येत नाहीत. मूलभूत प्रक्रिया म्हणजे आपत्कालीन बचत उभी करणे, उद्दिष्ट ठरवणे, विविधीकृत पद्धत निवडणे, नियमित गुंतवणूक करणे आणि अधूनमधून योजनेचा आढावा घेणे. झटपट नफ्याच्या आश्वासनांपेक्षा समजण्याजोगे धोके आणि खर्च यांवर गुंतवणुकीचे निर्णय घ्यावेत.