กฎหมายแรงงานในสหรัฐอเมริกา

กฎหมายแรงงานในสหรัฐอเมริกาเรียกว่ากฎหมายแรงงานหรือกฎหมายการจ้างงาน ไม่ใช่กฎระเบียบชุดเดียว กฎหมายรัฐบาลกลางกำหนดการคุ้มครองพื้นฐานหลายประการ ขณะที่รัฐและรัฐบาลท้องถิ่นอาจกำหนดกฎที่เข้มงวดกว่าเพิ่มเติม ระบบนี้ครอบคลุมลูกจ้าง นายจ้าง สหภาพแรงงาน และบางครั้งรวมถึงผู้รับจ้างอิสระ การจัดประเภททางกฎหมายของคนทำงานมีความสำคัญ เพราะโดยทั่วไปลูกจ้างได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายมากกว่าผู้รับจ้างอิสระ ประเด็นสำคัญรวมถึงค่าจ้าง เวลาทำงาน ค่าล่วงเวลา ความปลอดภัยในสถานที่ทำงาน การเลือกปฏิบัติ การคุกคาม การลาครอบครัวและการรักษาพยาบาล บันทึกเงินเดือน และสิทธิประโยชน์กรณีว่างงาน การคุ้มครองบางอย่างใช้เฉพาะกับนายจ้างที่มีขนาดตามกำหนดหรืออุตสาหกรรมบางประเภท โดยทั่วไป สหรัฐอเมริกาใช้หลักการจ้างงานแบบ at-will ซึ่งมักหมายความว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจยุติความสัมพันธ์ในการจ้างงานโดยไม่ต้องมีเหตุผลหรือแจ้งล่วงหน้าตามกำหนด เว้นแต่สัญญาหรือกฎหมายกำหนดไว้เป็นอย่างอื่น อย่างไรก็ตาม นายจ้างยังคงห้ามไล่บุคคลออกด้วยเหตุผลที่ผิดกฎหมาย เช่น การเลือกปฏิบัติหรือการตอบโต้ต่อการร้องเรียนที่ได้รับความคุ้มครอง คนทำงานอาจมีข้อตกลงการจ้างงานรายบุคคล ข้อตกลงการเจรจาต่อรองร่วม คู่มือพนักงาน หรือมีเพียงข้อตกลงด้วยวาจา ข้อตกลงของสหภาพแรงงานอาจกำหนดกฎเพิ่มเติมเกี่ยวกับค่าจ้าง วินัย ตารางเวลา การร้องทุกข์ และการเลิกจ้าง ปัญหามักได้รับการจัดการผ่านการร้องเรียนภายใน หน่วยงานรัฐบาล การร้องทุกข์ต่อสหภาพแรงงาน การไกล่เกลี่ย อนุญาโตตุลาการ หรือคดีในศาล แนวทางที่ถูกต้องขึ้นอยู่กับปัญหา สถานะของคนทำงาน นายจ้าง และกฎของรัฐกับรัฐบาลกลางที่ใช้บังคับ หลักฐานที่มีประโยชน์รวมถึงจดหมายเสนอจ้าง บันทึกค่าจ้าง ตารางเวลา นโยบาย ข้อความ รายงานความปลอดภัย ชื่อพยาน และบันทึกการร้องเรียน การจดลำดับเหตุการณ์อย่างชัดเจนอาจช่วยให้คนทำงานหรือนายจ้างเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นและเลือกขั้นตอนต่อไปได้เหมาะสม ข้อจำกัดหลักคือกฎแตกต่างกันตามพื้นที่ อาจมีกำหนดเวลาใช้บังคับ และการกระทำที่ไม่เป็นธรรมในที่ทำงานไม่ได้ผิดกฎหมายทุกกรณี ผู้ที่มีข้อพิพาทร้ายแรงควรตรวจสอบรัฐที่เกี่ยวข้อง สถานะการจ้างงาน และหน่วยงานหรือทนายความที่อาจเกี่ยวข้องก่อนดำเนินการ