زبان در ایالات متحده

انگلیسی زبان مشترک اصلی در دولت، آموزش، کار، رسانه و ارتباطات عمومی در ایالات متحده است. آن را اغلب انگلیسی آمریکایی می‌نامند، اما تلفظ، واژگان و دستور زبان بر حسب منطقه و جامعه تفاوت دارد. تجربه روزمره زبانی در سراسر ایالات متحده یکسان نیست. اسپانیایی کاربرد گسترده‌ای دارد و بسیاری نیز به زبان‌هایی سخن می‌گویند که با خانواده، مهاجرت، ملت‌های بومی یا جوامع بین‌المللی پیوند دارند. زبان اشاره آمریکایی، که اغلب ASL نامیده می‌شود، زبانی دیداری و کامل با دستور زبان ویژه خود است. این زبان با انگلیسی گفتاری تفاوت دارد و همه افراد ناشنوا یا کم‌شنوا از یک روش ارتباطی استفاده نمی‌کنند. افراد ممکن است تک‌زبانه، دوزبانه، چندزبانه یا در حال یادگیری زبانی دیگر باشند. برخی بسته به اینکه با خانواده، دوستان، آموزگاران، مشتریان یا مقام‌های رسمی حرف می‌زنند، زبان یا سبک گفتار خود را تغییر می‌دهند. واژه‌ها و لهجه‌های منطقه‌ای رایج‌اند. ممکن است یک اصطلاح محلی در بخشی از کشور فهمیده شود اما جای دیگری نامأنوس به گوش برسد؛ بنابراین پرسیدن برای روشن‌شدن معنی، مهارتی عادی در ارتباط است. مدارس و محل‌های کار ممکن است پشتیبانی زبانی، ترجمه شفاهی، ترجمه نوشتاری، آموزش دوزبانه یا برنامه‌های یادگیری انگلیسی ارائه دهند. دسترس‌پذیری و کیفیت این خدمات بر حسب مکان و نهاد فرق می‌کند. زبان می‌تواند بر دسترسی به مراقبت‌های سلامت، آموزش، کار، خدمات عمومی و احساس تعلق اجتماعی اثر بگذارد. ارتباط روشن شامل واژه‌های ساده، شکیبایی، کمک‌های دیداری و اطمینان از فهم طرف مقابل است. زبان با هویت و قدرت نیز پیوند دارد. احترام یعنی لهجه، نام، گویش یا ارتباط اشاره‌ای کسی را مسخره نکنیم و به انتخاب او برای حفظ زبان میراثی‌اش احترام بگذاریم.