طبیعت در ایالات متحده

ایالات متحده به‌دلیل گستردگی و تنوع آب‌وهوا و چشم‌اندازهایش مناطق طبیعی بسیاری دارد. نمونه‌های مهم آن رشته‌کوه‌های آپالاش و راکی، دشت‌های بزرگ، بیابان‌های جنوب‌غرب، جنگل‌ها، تالاب‌ها، مناطق قطبی و سواحل طولانی اقیانوس اطلس، اقیانوس آرام، خلیج مکزیک و جزایر هستند. زیستگاه مکانی است که گیاهان و جانوران در آن غذا، آب، پناه و فضا پیدا می‌کنند. اکوسیستم موجودات زنده و اجزای غیرزنده پیرامون آن‌ها، مانند خاک، هوا، آب، نور خورشید و دما را در بر می‌گیرد. تغییر در یک بخش می‌تواند بر بخش‌های دیگر اثر بگذارد. طبیعت را انواع مختلفی از مالکان و سازمان‌ها مدیریت می‌کنند. پارک‌های ملی از مکان‌های ویژه حفاظت می‌کنند؛ پارک‌های ایالتی در سطح ایالت امکان تفریح و حفاظت را فراهم می‌آورند؛ جنگل‌های ملی هم حفاظت و هم استفاده سنجیده و مدیریت‌شده را ممکن می‌کنند؛ و پناهگاه‌های ملی حیات‌وحش تمرکز ویژه‌ای بر حیات‌وحش و زیستگاه دارند. بسیاری از مناطق طبیعی اراضی عمومی هستند، اما طبیعت در مزارع، زمین‌های خصوصی و قبیله‌ای، پارک‌های شهری، محوطه مدارس و در امتداد جاده‌ها و آبراهه‌ها نیز وجود دارد. قوانین و مسئولیت‌ها بسته به مالک زمین فرق می‌کنند؛ بنابراین بازدیدکنندگان باید از تابلوها و دستورهای محلی پیروی کنند. فعالیت‌های رایج در طبیعت ایالات متحده شامل پیاده‌روی، اردو زدن، پرنده‌نگری، ماهیگیری، قایق‌رانی، تماشای حیات‌وحش، باغبانی با گیاهان بومی و داوطلبی برای فعالیت‌های زیستگاهی است. ایمنی فعالیت به آب‌وهوا، زمین، وضعیت آب، جانوران، خطر آتش‌سوزی و آمادگی بستگی دارد. حفاظت از طبیعت یعنی محافظت از آن و در عین حال تصمیم‌گیری سنجیده درباره استفاده از زمین و منابع. از مسائل مهم می‌توان به نابودی زیستگاه، آلودگی، گونه‌های مهاجم، آتش‌سوزی جنگلی، خشکسالی، تغییر دما و فشار ناشی از توسعه اشاره کرد. حفاظت می‌تواند شامل احیا، مناطق حفاظت‌شده، پژوهش، آموزش و انتخاب‌های مسئولانه روزمره باشد. گونه‌های بومی در منطقه‌ای خاص تکامل یافته‌اند؛ گونه‌های مهاجم جاندارانی هستند که به منطقه وارد شده‌اند و ممکن است به اکوسیستم‌های محلی آسیب بزنند. بیرون آوردن گیاهان یا جانوران، غذا دادن به حیات‌وحش، رها کردن زباله یا جابه‌جایی آفات میان مکان‌ها می‌تواند به زیستگاه‌ها آسیب بزند، حتی اگر کار کوچک به نظر برسد. برای شروع، ویژگی‌های طبیعی یک مکان نزدیک را یاد بگیرید. به گیاهان، جانوران، آب، خاک و تغییرات فصلی آن توجه کنید، از مسیرهای مشخص استفاده کنید، اشیای طبیعی را همان‌جا بگذارید و خطرها یا جانوران زخمی را به مرجع محلی مربوط گزارش دهید.