ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੁੱਤੇ ਅਤੇ ਬਿੱਲੀਆਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਹਨ, ਪਰ ਲੋਕ ਪੰਛੀ, ਮੱਛੀਆਂ, ਛੋਟੇ ਸਤਨਧਾਰੀ, ਰੀਂਗਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਵੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਢੁਕਵੇਂ ਭੋਜਨ, ਰਿਹਾਇਸ਼, ਕਸਰਤ, ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਪ੍ਰਜਨਕਾਂ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ, ਬਚਾਅ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਨਿੱਜੀ ਮਾਲਕਾਂ ਜਾਂ ਗੋਦ ਲੈਣ ਦੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਗੋਦ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੱਢਲੀ ਡਾਕਟਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਗੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਵੇਂ ਮਾਲਕ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ-ਚਿਕਿਤਸਕ ਜਾਂਚਾਂ, ਟੀਕੇ, ਪਰਜੀਵੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ, ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ, ਇਲਾਜ, ਸਰਜਰੀ ਅਤੇ ਵਰਤਾਅ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਪਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੁੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ-ਚਿੰਨ੍ਹ, ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਜਾਂ ਸਥਾਨਕ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਲੋੜਾਂ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੰਭਾਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਕਾਊਂਟੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣਾ ਅਤੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਟੀਕਿਆਂ ਦਾ ਸਬੂਤ ਸੰਭਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦੇ ਨਿਯਮ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਆਕਾਰ, ਨਸਲ ਜਾਂ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਸਮਝੌਤਿਆਂ, ਕੰਡੋਮੀਨੀਅਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਘਰ-ਮਾਲਕਾਂ ਦੀਆਂ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਜਾਜ਼ਤ, ਜਮ੍ਹਾਂ ਰਕਮ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸ਼ਰਤਾਂ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਾਲਕੀ ਵਿੱਚ ਕਾਲਰ ਜਾਂ ਪਛਾਣ-ਟੈਗ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਘਰ, ਤਾਜ਼ਾ ਪਾਣੀ, ਨਿਯਮਿਤ ਭੋਜਨ, ਗੰਦਗੀ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ, ਬਿਮਾਰੀ, ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਅਤੇ ਅਸਥਾਈ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ-ਭਲਾਈ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਭੋਜਨ, ਸਮਾਨ, ਸਿਖਲਾਈ, ਸਜਾਵਟ, ਰਹਿਣ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਗੋਦ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੀਮਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਪਸ਼ੂ-ਚਿਕਿਤਸਾ ਮਹਿੰਗੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਸਾਥ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਰੁਟੀਨ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਮਾਂ, ਪੈਸਾ, ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਵੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗੋਦ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰਿਹਾਇਸ਼, ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀ ਤੇ ਬਜਟ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ।