რელიგია შეერთებულ შტატებში

ამერიკის შეერთებულ შტატებში მრავალი რელიგიური ტრადიციაა და ბევრი ადამიანიც არ არის რელიგიური. რელიგიური იდენტობა შეიძლება უკავშირდებოდეს რწმენას, ოჯახს, კულტურას, საზოგადოებას, პირად პრაქტიკას ან რამდენიმე მათგანს ერთად. ქრისტიანული თემები ფართოდაა გავრცელებული და მოიცავს მრავალ კონფესიასა და დამოუკიდებელ ეკლესიას. სხვა თემებს შორისაა ებრაული სინაგოგები, მუსლიმური მეჩეთები, ინდუისტური ტაძრები, ბუდისტური ცენტრები, სიქების გურდვარები, მკვიდრი ხალხების სულიერი ტრადიციები და მრავალი სხვა ჯგუფი. რელიგიური თემი ადგილობრივი საზოგადოებაა, რომელიც ღვთისმსახურებისთვის, სწავლებისთვის, ცერემონიებისთვის, ურთიერთდახმარებისა და სოციალური საქმიანობისთვის იკრიბება. ადგილობრივი პრაქტიკა შეიძლება მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდეს იმავე სახელის მქონე თემებშიც კი. კანონი იცავს რელიგიის აღმსარებლობის თავისუფლებას და ასევე იცავს ადამიანებს რელიგიის იძულებითი მიმდევრობისგან. საჯარო დაწესებულებებმა, მაგალითად სკოლებმა და სამთავრობო ოფისებმა, ეროვნული სარწმუნოება არ უნდა დააწესონ, თუმცა რელიგია კვლავ ჩანს საჯარო დებატებსა და პირად ცხოვრებაში. რელიგიური ცხოვრება შეიძლება მოიცავდეს ლოცვას, მედიტაციას, წმინდა წერილების შესწავლას, დღესასწაულებს, მარხვას, მუსიკას, კვების წესებს, ჩაცმულობას, ქველმოქმედებასა და ოჯახურ ცერემონიებს. ზოგი ადამიანი ძირითადად სახლში ასრულებს რელიგიურ პრაქტიკას ან მხოლოდ მნიშვნელოვან შემთხვევებში მონაწილეობს. რელიგიური თემები ხშირად უზრუნველყოფს მეგობრობას, ავადმყოფობისა თუ გლოვის დროს მხარდაჭერას, განათლებას, საკვებს, ბავშვზე ზრუნვასა და მოხალისეობრივ მომსახურებას. ისინი ასევე შეიძლება იქცეს ადგილად, სადაც ადამიანები ღირებულებებსა და სოციალურ საკითხებზე მსჯელობენ. რელიგიამ შეიძლება გავლენა იქონიოს დღესასწაულებზე, სახელებზე, ოჯახურ წეს-ჩვეულებებზე, მორალურ შეხედულებებსა და საზოგადოებრივ ურთიერთობებზე. არ უნდა ვივარაუდოთ, რომ ადამიანის რელიგიის დადგენა გარეგნობით, ეროვნებით ან ოჯახური წარმომავლობით შეიძლება. პატივისცემაზე დაფუძნებული თანაცხოვრება გულისხმობს საჭიროებისას პრაქტიკების შესახებ კითხვას, პირადი არჩევანის დაცვას და როგორც რელიგიური, ისე არარელიგიური ადამიანებისთვის სივრცის დათმობას. თუ პრაქტიკა სკოლას, სამსახურს ან საჯარო მომსახურებას ეხება, მკაფიო კომუნიკაცია გაუგებრობის თავიდან აცილებას უწყობს ხელს.