حقوق کیفری در ازبکستان

قانون کیفری ازبکستان، که در این کشور «Jinoyat kodeksi» نامیده می‌شود، جرایم و مجازات‌هایی را که ممکن است پس از محکومیت اعمال شوند، بیان می‌کند. آیین دادرسی کیفری تابع مقررات جداگانه‌ای است که «Jinoyat-protsessual kodeksi» نیز در میان آن‌هاست. پرونده ممکن است با گزارش، کشف رفتار مشکوک یا مبنای قانونی دیگری برای تحقیق آغاز شود. مأموران تحقیق شواهد را گردآوری می‌کنند، از افراد پرسش می‌کنند، اشیا یا اسناد را بررسی می‌کنند و پرونده را برای مراحل دادستانی یا قضایی آماده می‌سازند. فرد ممکن است شاهد، مظنون، متهم یا شخصی باشد که پرونده‌اش در دادگاه مطرح شده است؛ هر یک از این وضعیت‌ها معنای متفاوتی دارد. مقام‌ها باید وضعیت مربوط و حقوق آیینی پیوندخورده با آن را توضیح دهند. حمایت‌های اساسی شامل اصل برائت، حق دفاع و حق مجبور نشدن به اقرار علیه خود است. فرد نباید اظهاری را که نمی‌فهمد امضا کند. وکیل مدافع می‌تواند اتهام را توضیح دهد، در اقدامات آیینی مهم حضور یابد، به شواهد یا رفتار غیرقانونی اعتراض کند و در تهیه درخواست‌ها و شکایت‌ها کمک کند. اگر فرد زبان مورد استفاده را نمی‌فهمد، باید درخواست مترجم کند. دادگاه‌ها پس از بررسی شواهد و استدلال‌ها درباره مسئولیت کیفری و مجازات تصمیم می‌گیرند. اقدام‌های احتمالی در جریان پرونده می‌تواند شامل بازداشت یا محدودیت‌های دیگر باشد، اما این اقدام‌ها با محکومیت نهایی یکسان نیستند. قربانیان و شاهدان نیز حقوق و تکالیف مهمی دارند. آنان باید راست بگویند، شواهد مرتبط را حفظ کنند، تهدیدها را گزارش دهند و درباره مطالبه جبران خسارت بپرسند. رسیدگی کیفری می‌تواند پیامدهای جدی برای آزادی، کار، خانواده، سفر و اعتبار فرد داشته باشد. هر کسی که به‌عنوان مظنون یا متهم با او تماس گرفته می‌شود، باید بی‌درنگ از وکیل مدافع واجد صلاحیت در امور کیفری ازبکستان کمک بگیرد و همه اسناد رسمی را نگه دارد.