Oʻzbekistonda atrof-muhit

Oʻzbekiston atrof-muhitini oʻzaro bogʻliq ikki qism orqali tushunish mumkin. Tabiatga togʻlar, choʻllar, dashtlar, daryo vodiylari, koʻllar, toʻqay oʻrmonlari va Orol dengizi mintaqasi kiradi. Atrofdagi muhit esa uylar, mahallalar, koʻchalar, kanallar, fermalar, bozorlar, sanoat obyektlari va kundalik faoliyat taʼsirida shakllangan boshqa joylarni qamrab oladi. Bu farq ekologik tizimlarni odamlar atrofidagi qurilgan va boshqariladigan makonlardan ajratishga yordam beradi, ayni paytda ularning oʻzaro taʼsiri qanchalik yaqinligini ham koʻrsatadi. Suv bu bogʻliqlikning markazida turadi. Daryolar, kanallar, suv omborlari, yer osti suvlari, dehqonchilik, xonadonlar va sanoat suvning mavjudligi hamda undan foydalanishga taʼsir qiladi. Iqlim va yer sharoiti issiq, qurgʻoqchilik, chang, tuproq sifati, oʻsimliklar va suv resurslariga bosimga taʼsir koʻrsatadi. Qishloq xoʻjaligi landshaft va suvga boʻlgan talabni oʻzgartirishi mumkin; shaharlar esa chiqindi, havo sifati, soya, drenaj, transport va xavfsiz jamoat joylariga oid qoʻshimcha muammolarni keltirib chiqarishi mumkin. Oʻzbekiston boʻylab atrof-muhit sharoitlari bir xil emas. Togʻli hududlar, choʻl mintaqalari, sugʻoriladigan vodiylar, yirik shaharlar, kichik shaharchalar, qishloqlar va olis aholi punktlari turli tabiiy xususiyatlar hamda infratuzilmaga ega. Shu sababli foydali mahalliy baholashda aniq joy, fasl, yaqin suv va yerdan foydalanish turlari, chiqindilarni boshqarish, havo va chang sharoiti, issiq yoki suv toshqiniga duchor boʻlish kabi jihatlar hisobga olinadi. Tabiat va Atrofdagi muhit tushunchalari farqlanadi: biri ekotizimlar va landshaftlarga, ikkinchisi esa kundalik hayotni shakllantiradigan inson yashaydigan makonlar va amaliy sharoitlarga qaratilgan.