Шаҳрвандони хориҷӣ ва шахсони бешаҳрванд бояд ҳуҷҷати эътибордори сафар дошта бошанд ва шартҳои вурудро, ки ба шаҳрвандӣ ва мақсади сафарашон дахл доранд, риоя кунанд. Иҷозати вуруд, раводид дар ҳолатҳои зарурӣ ва муҳлати иҷозатдодаи будубош аз ҳуқуқи кор ё истиқомат ҷудо мебошанд. Сабти ҷойи будубош қисми асосии риояи талаботи муҳоҷиратӣ дар ҳаёти ҳаррӯзаи Ӯзбекистон аст. Меҳмонхонаҳо ва дигар таъминкунандагони ҷойи зист метавонанд меҳмононро сабти ном кунанд, дар ҳоле ки мизбонон ё сокинон ҳангоми ҷой додани меҳмони хориҷӣ метавонанд ӯҳдадорӣ дошта бошанд. Меҳмон бояд далели сабти ном, маълумоти ҷойи зист ва ҳуҷҷатҳои сафарро дастрас нигоҳ дорад. Кӯчидан ба суроғаи дигар, тағйир додани мақсади будубош ё дарозтар мондан метавонад расмиёти навро талаб кунад, на тағйироти ғайрирасмиро. Кор, таҳсил, тиҷорат, иқомати оилавӣ ва сайёҳӣ метавонанд иҷозатҳои гуногунро талаб кунанд. Шахсе, ки ҳамчун меҳмон ворид мешавад, набояд гумон кунад, ки мақоми вуруд ба таври худкор ба ӯ ҳуқуқи кор, таҳсил ё иқомати дарозмуддат медиҳад. Иҷозатномаи иқомат барои зиндагӣ дар Ӯзбекистон нисбат ба будубоши кӯтоҳмуддат асоси устувортар медиҳад, аммо он мақоми алоҳида буда, ариза ва ҳуҷҷатҳои худро талаб мекунад. Иқомати доимӣ ва шаҳрвандӣ қадамҳои минбаъдаанд ва набояд натиҷаи худкори зиндагӣ дар кишвар шумурда шаванд. Мақомоти муҳоҷират ва шаҳрвандӣ, хадамоти сарҳадӣ, идораҳои консулӣ ва ниҳодҳои маҳаллии сабти ном метавонанд қисмҳои гуногуни парвандаро баррасӣ кунанд. Идораи масъул аз мақом, маҳалли ҷойгиршавӣ ва дархости шахс вобаста аст. Вайрон кардани қоидаҳо метавонад ба чораҳои маъмурӣ, мушкилот дар сарҳад, бекор шудани иҷозат ё хориҷ кардан аз кишвар оварда расонад. Шахс набояд ҳуҷҷати муҳлаташ гузашта, сабти ном нашудан ё огоҳиномаи мақомотро нодида гирад. Қоидаҳо вобаста ба шаҳрвандӣ, шиноснома, мақсад ва созишномаҳои дуҷонибаи амалкунанда метавонанд фарқ кунанд. Пеш аз сафар ё тағйири муҳими мақом, тартиби расмии мувофиқро санҷед ё аз мутахассиси соҳибихтисоси муҳоҷирати Ӯзбекистон маслиҳат гиред.
Қонуни муҳоҷират дар Ӯзбекистон
Қонуни муҳоҷират дар Ӯзбекистон тартиби ворид шудан, будубош, кор, таҳсил ва тарки кишварро барои шаҳрвандони хориҷӣ ва шахсони бешаҳрванд шарҳ медиҳад. Яке аз ӯҳдадориҳои асосии амалӣ сабти ҷойи будубош ва нигоҳ доштани ҳуҷҷатҳои эътибордори шахсият ва сафар аст. Масъалаҳои раводид, иқомат, кор ва шаҳрвандӣ ба ҳам алоқаманданд, вале равандҳои алоҳида мебошанд.
VivAVia can make mistakes. Check important information.